Światełko Pamięci i modlitwa.. [♥]

Wybrańcy Bogów
odchodzą szybko
zanim zaczerpną
życia w pełni
niebiański raj jest Ich
osłodą
bo raj na ziemi się nie
spełnił.
``````````````)
`````````````(,)
````````````__/
````````````````

Istnieję jakby gdzieś obok,
pędzącego do przodu świata.
Żyję jak wszyscy,lecz jednak inaczej.
Wciąż myślami zawieszona,
w tych dniach,kiedy jeszcze byłeś ANIOŁECZKU.

¯¯¯¯¯¯◕°❤¯
Nie potrafię się odnależć
w tym pełnym szczęścia świecie.
Duszę się nadmiarem
radosnych ludzi,
żyjących w błogiej nieświadomości
kruchości istnienia.

¯¯¯¯¯¯◕°❤¯
ZABŁYSŁEŚ JAK GWIAZDA
BY ZGASNĄĆ PRZEDWCZEŚNIE
LECZ OGRZAĆ ZDĄŻYŁEŚ
I ROZJAŚNIĆ ME ZYCIE(*)(*)(*)

Miłość jest czymś najmocniejszym na świecie, a jednak nie można wyobrazić sobie nic bardziej skromnego.
( Mahatma Ghandi)

Jaśniutkie światełko zapalam, niech zawsze płonie na znak mej pamięci ((*)).

Ogromna jest tęsknota gdy myśl wciąż do Ciebie ucieka.
Gdy myśl jest już przy Tobie a droga do Ciebie daleka.


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..............(((((,,)))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒...........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒...........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒...........【☾●✽●☽】 CIEBIE JANKU
♥▒...........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

`.,(—`★´—)_
_______ `•.,(—`★´—)ŚWIATEŁKO ♥
______ (—`★´—)PAMIĘCI ♥
_________(
________(,;)
_______〖★〗
_______〖★〗
_______〖★〗
_____⑄⑄⑄⑄⑄⑄⑄⑄⑄

______ (—`★´—)Ci co odeszli
_______ `•.,(—`★´—)wciąż żyją w nas.
__________ `•.,(—`★´—)__ ♥
_______________`•s,,s•’

Kiedy się kocha, wszystko dokoła nabiera głębszego sensu (Paulo Coelho)

Jaśniutkie światełko mej pamięci niech zawsze płonie ((*)).

Zerknij w przeszłość , spójrz za siebie
Zegar zatrzymaj w pamięci
Zajrzyj głęboko w swe serce
Myślami odszukaj bliźnich
Targany tak wspomnieniami
Odnajdziesz kochany ich wzrok
Jasnym płomieniem zniczy
I jesiennymi kwiatami
Powitasz zamglone lica
Przejrzysz kronikę ich losów
I zanim stronę przerzucisz
I nad pomnikiem w zadumie
Modlitwę podasz im w darze
Pomyślisz: dobrze by było
By na króciutką choć chwilę
Ujrzeć znajome ich twarze
Tęsknota z pamięcią wraca
I żal, że mało się kocha
Jak cofnąć stracone chwile
I podać prawdę…na tacy
I znów pomyślisz nim zaśniesz
Przywołasz Ich pod poduszkę
Zaprosisz w gości na Ziemię…
A Oni tymczasem… w czasie
wiecznym spoczynkiem objęci
Tak patrzą na życie ziemskie
I słyszą…słyszą na pewno
Szeptane „ Cześć Ich pamięci”