Wszystkie moje łzy niezliczone
Mój ból i rozpacz niezmierzone
Nie zwróci mi Ciebie
Mój Ty syneczku w Niebie
Tak bardzo Cię kochałam
Choć nie chciałam to śmierci oddać musiałam
Mimo naszego cierpienia
Modlitw i Boga proszenia
Na próżno - widocznie taka była potrzeba
Że zostałeś zrodzony dla Nieba...

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

__JAKUBKU____W SEKUNDZIE ZNIKNĄŁEŚ JAK BAŃKA MYDLANA I ZOSTAWIŁEŚ PO SOBIE TYLKO WSPOMNIENIA....

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Ja jestem z Tobą ,a Ty jesteś ze mną. Bardzo Cię kocham Syneczku ...(*)..

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

__JAKUBKU___ŻADEN,NAWET NAJDROŻSZY ZNICZ,NIE ZASTĄPI PAMIĘCI O TOBIE...MOJE ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE......

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Mijając pomniki tych co odeszli,
Idąc scieżką z zimnych kamieni,
Mijam tych co już weszli,
Na ciche łono Matki Ziemi.
Jej pierś tuląca rozprasza żale,
Jej dłonie koją smutek,
Zmarli nie martwią się wcale,
Nie słyszą ziemskiej muzyki nutek.
I ja w tym miejscu uświęconym,
Gdzie granice mają niebo i ziemia.
Wiem,że będę uszczęśliwiona,
Gdy z życiem przeminie ból istnienia.

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

___JAKUBKU____Czasami nie da się tak poprostu zaszyć rany,
która pozostaje w naszych sercach,
tak długo,aż nie pogodzimy się z tym,
czego nie da się zmienić.

ŚPIJ SNEM ANIOŁA
═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Twoje oczy
rozwarte szeroko rozstaniem
oddalają się i serce za nimi podąża
oglądając się raz po raz za siebie
oglądając się za siebie....

(*)(*)(*)(*)

Moja pamięć i modlitwa za Twoją duszyczkę Kubusiu(*)
Opiekuj się mamusią Aniołku.

Brakuje mi Ciebie...tak bardzo tęsknie, że ciężko mi oddychać... nawet trudno mi pisać do Ciebie... ;( to tak boli...każdego dnia jesteś w moich myślach...

Tesknie Syneczku tak bardzo . Wszystko bym oddała żebyś znowu był z nami . Nie mam już sił skarbie , Pomóż mi jakoś żyć,,,,,,, Gabrinio

Wsiadłam razem z innymi ludzmi do pociągu z napisem
_życie_i powoli podróżuję do końcowej stacji.
Jest to podróż usłana małymi radościami
a jednocześnie wielkimi smutkami.
W pociągu tym spotkałam wszystkich zanjomychi nieznajomych.
Ludzi,którzy tak jak i ja ,jadą do końcowej stacji,
ale również i takich,którzy traktują to tylko ,jako
krótką przejażdzkę.Jak zwykłą przygodę.
I pewnie wysiądą gdzieś tam niezauważeni.
Podróżuje ze mną również ktoś ,kto zawsze ma wyciągniętą dłoń,
i ktoś kto zawsze tej dłoni będzie potrzebował.
Kontynuuję przejażdżkę mimo iż nie tak dawno pociąg się
zatrzymał poraz piewrszy...ktoś z mojego przedziału już wysiadł,
pozbawiając mnie swojego towarzystwa,miłości i bezpieczeństwa.
a zostawiając niegasnącą tęsknotę,ból i wolne miejsce obok mnie.
Wygladam przez okno z nadzieją ,że wsiądziesz jeszcze na następnej stacji...ale to niemożliwe.
Ty czekasz już na głównym peronie!
Podróżując dalej myślę sobie,że tak trzeba przeżyć życie,
by wysiadając ,ktoś też mógł tęsknić.
By ktoś też mógł nas dobrze wspominać.
Bo człowiek tak długo żyje,jak długo żyje pamięć o nim.
Zamykam oczy,następna stacja,jeszcze nie moja.
Więc rozglądam się po tym pociągu i jest jeszcze ktoś!
Lecz mijesce obok niego jest już zajęte-przez inna osobę.
...Tak właśnie wygląda moja podróż-są marzenia i tęsknota,
są rozstania i powroty...jest radość i smutek....

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

___PODZIĘKUJ ZA CIERPIENIE CZY UMIESZ CZY NIE UMIESZ
BEZ NIEGO NIGDY NIE WIESZ ILE MIŁOŚĆ KOSZTUJE____
/Jan Twardowski/

≎° ♥°≎JAKUBKU ZAPALAM MOJE ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE ≎° ♥°≎

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─