Głośniej niż w rozmowie Bóg
przemawia w ciszy,
kto w sercu ucichnie
zaraz Go usłyszy...
(*)(*)(*)(*)(*)


```
```)
``(,)
`__/
```````)
``````(,)
`````__/
``````````````)
`````````````(,)
````````````__/
````````````````
ŚWIATŁOŚĆ WIEKUISTA
NIECHAJ CI ŚWIECI...

"Jest taka cierpienia granica,
za którą się uśmiech pogodny zaczyna."

Pamiętam i zapalam Ci jaśniutkie światełko Jacku <*>

Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować
Że gdziekolwiek jesteś dobrze Ci jest
Bo jestes z nami choć w innej postaci
I przekonaj, że tak ma być
Że odeszli po to by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

() () ()
[] [] []

„Ludzie żyjący nadzieją, widzą dalej,
ludzie żyjący miłością, widzą głębiej,
ludzie żyjący wiarą widzą wszystko w nowym świetle. „
Lothar Zanetti

Zapalam światełko z modlitwą dla Ciebie Jacku.
(*)

== (')== (')== (') == (') ==
.....[ ]....[ ].....[ ].....[ ].....
***************************
Pamięć o TOBIE niech będzie
zawsze żywa.

Drogę do Ciebie wskaże nam Bóg
Będziemy nią podążać
Gdy przyjdzie czas,spotkamy się
Weźmiemy Cię w ramiona....
Na zawsze już razem....Bo naszej miłości śmierć nie pokona!!!


.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").ŚWIATEŁKO
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.PAMIĘCI

Odszedłeś stąd od nas... Odszedłeś, lecz dokąd?... Gdzież kończy się droga tak krótka jak myśl?... Czyś bliższy jest glinie, czy może obłokom?... Czy skarbem byt ziemski, czy karą jest żyć?... Odszedłeś stąd od nas tak jakby przedwczoraj... Wciąż brak jest pewności, czy to już ten kres?... Czy może powrócisz pogodny, wesoły, gdy tylko się zbudzisz po długim, złym śnie?... Odszedłeś stąd od nas... Odszedłeś, lecz przecież gdzieś w głębi serc naszych niezmiennie wciąż trwasz... I będziesz wciąż żywy, dopóki na świecie ślad będzie swój znaczyć, kto żywym Cię znał... Odszedłeś stąd od nas... Odszedłeś tak nagle..., a mur ciągle stoi - prywatny mur zła. I każdy z osobna we własne dmie żagle. I wszyscyśmy razem i wciąż każdy sam... I tylko chwilami łączymy się w jedno. I tylko od święta rąk uścisk ma sens. Uczucia jak barwy wciąż bledną i bledną... Zostają wspomnienia, nie zmyje ich deszcz.

"...Jak to ma być?
Jak mamy żyć?
Bez Was żyć
Bez Was być..."