/Jesiennie, złociście , kolorowo wkoło - vivien/
Nie wiem co mam Ci powiedzieć
nie umiem wyśpiewać marzeń
przykrytych jesienną tęsknotą
liśćmi codziennych wydarzeń.

Nie wiem jak mam Cię utulić
nie umiem dotknąć Twej twarzy
bo dni jesienne zamgliły
w pamięci mojej obrazy.

Nie wiem jak mam Cię objąć
nie czując Twojego istnienia
bo deszcz jesienny wypłukał
pachnące latem wspomnienia.

Nie wiem jak mam Cię kochać
czas nas oddziela i przestrzeń
płatkami myśli Cię obsypię
nadzieją na jutro upieszczę.

światełko pamięci [']

______.۩
______۩۩
_____۩__۩
____۩____۩
___۩__۩۩__۩
____۩_۩۩_۩
______۩۩
___[۩۩۩.۩۩۩]
___[۩۩۩.۩۩۩]
___[۩۩۩.۩۩۩]
___[۩۩۩.۩۩۩]
___[۩۩۩.۩۩۩]
___[۩۩۩.۩۩۩]
___[۩۩۩.۩۩۩]

Choć ciałem osobno to
duszami razem....
Choć się nie widzimy to
za sobą tęsknimy....
Tyle nas ze sobą łączy
a jednocześnie dzieli....
Tyle chcemy sobie powiedzieć
a nie możemy....

Światełko pamięci [*]

* * *

”Jesienne liście wolno opadają
Na puste ozłocone parkowe alejki
Wiatr cicho szepce ciepłe słowa
Tylko kasztany nieruchomo trwają
We wiotkich dłoniach gałęzi
Ziemia poraniona kolcami postępu
Płacze nitkami chylących się wierzb
Pamięci pył miota się niespokojnie
Powracają obrazy - kontury dni, których
Nie zapomnisz już nigdy...”


Pamięć próbuje zacierać czas...
Jesień mówi o przemijaniu...
Tylko serce kocha coraz mocniej!
.

* * *

Pamięć pozwala żyć
utraconym chwilom.

Pamiętam, (*) Jacku.

TAM WYSOKO NA OBŁOKACH
JESTEŚ W DOMU PANA BOGA
ALE PRZECIEŻ KOCHASZ
I JESTEŚ KOCHANY

TAM WYSOKO NA OBŁOKACH
JESTEŚ W DOMU PANA BOGA
ALE PRZECIEŻ KOCHASZ
I JESTEŚ KOCHANY

TAM WYSOKO NA OBŁOKACH
JESTEŚ W DOMU PANA BOGA
ALE PRZECIEŻ KOCHASZ
I JESTEŚ KOCHANY

TAM WYSOKO NA OBŁOKACH
JESTEŚ W DOMU PANA BOGA
ALE PRZECIEŻ KOCHASZ
I JESTEŚ KOCHANY