«♥»```
«♥»``````)
«♥»`````(,))
«♥»`````((,))
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Zapalam światełka dla Ciebie za dni nieobecnosci i za następne ,w których mnie nie bedzie.Jesteś w mojej pamięci,modlitwie codziennie
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""") ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
NIECH CI ZAWSZE PŁONIE

swiatełko dla Ciebie...

.......................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słonce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

```````)
``````( (
`````(,) )
````((,) ))
````( ((,) )
````((,)) ) )
````( (,,) ))
``````[]
`[║]▂ღ▂[║]
`[║]▂ღ▂[║]
`[║]▂ღ▂[║]
`[║]▂ღ▂[║]
`[║]▂ღ▂[║]
`[║]▂ღ▂[║]



~~~~~~~~~~~~~~~
````NIEGASNĄCE````
````ŚWIATEŁKO````
```MOJEJ`PAMIĘCI``

A pamięć o Tobie niech trwa na wieki [']

Gobelin
Pawlikowska-Jasnorzewska Maria



" W gobelin modro-zielony, w gobelin żółty i siwy
dajcie mi uciec, o ludzie!
Wkopać się w świat obcy światu, w wełniany dziw ponad dziwy,
po życia niesłodkim trudzie.-
Przecedzić duszę przez wełnę, przecedzić przez barwy pawie,
z trosk się oczyścić i łez.-
wejść i odpocząć, i zasnąć, odpocząć z ustami w trawie
koloru vert Veronese.-
Nade mną liść sie rozmnoży, liść się ku ziemi pokłoni
i kwiat się stłoczy w wiązanki -
wachlarzyk pstry zamajaczy, wachlarzyk w mej żółtej dłoni
spoczywającej kochanki.-

Na drzewie siądzie gołąbek, spokojny gołąbek z wełny,
w zaroślach jeleń się zdziwi -
brodaty pan stanie przy mnie, brodaty, miłości pełny,
pełniejszy niż ludzie żywi -
ten, który nigdy nie zmierzy potęgi ani słodyczy
mych ust, spłowiałych korali -
który miłości nie szepnie, nie wyśni i nie wykrzyczy,
i nigdy sie nie oddali.-
W gobelin modro-zielony, w gobelin żółty i siwy
dajcie mi uciec, o ludzie -
wkopać się w świat obcy światu, w wełniany dziw ponad dziwy,
po życia niesłodkim trudzie."

Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. M. SZKOP; śp. Z.WINNICKIEJ,
śp. A. ZAGOŻDŻAN




◊````````)
◊```````)
◊``````/( (
◊`````(( , ) )
◊`````( (( ,))
◊````__.|/._
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]


(*) Jaśniutkie światełko
prosto do nieba (*)

Chciałbym zacząć od pewnego opowiadania, które jest dla mnie wyobrażeniem wielu sytuacji w moim życiu. Było to mniej więcej tak:

"Żył pewien człowiek na świecie, aż w końcu umarł i stanął przed obliczem Boga. Tutaj zobaczył całe swoje życie, ale zobaczył je jako ślady dwóch par stóp na piasku,

- Te ślady z lewej strony to twoje, a te z prawej to moje - powiedział Jezus - zobacz, że nigdy Cię nie opuściłem i zawsze byłem u twojego boku przez całe twoje życie.

- No dobrze - powiedział człowiek - ale zauważ, że na piasku są dwa ślady tylko wtedy, kiedy było mi dobrze i kiedy wszystko jakoś się układało, natomiast wtedy, kiedy świat walił mi się na głowę i było mi najciężej, na piasku jest ślad tylko jednej osoby. Gdzie byłeś wtedy?

- Wtedy niosłem Cię na rękach.- odrzekł Jezus".