2 LISTOPADA - ZADUSZKI

<<****>><<****>>

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

Hanna Łochocka "Płoną świeczki"

Światełko pamięci w dniu zadumy i tęsknoty za tymi co odeszli .

``````(
`````))
`````( (
`````) )
````( ( ,) )
````( ( ( ,))
```(( (, ) )))
```( (( ,)) ) )
```(( ( , ) )) )
`````[iiiiii]
```[¤°`¤`°¤]
```[¤°`¤`°¤]
```[¤°`¤`°¤]
```[¤°`¤`°¤]
```[¤°`¤`°¤]
**********

SPOCZYWAJ W POKOJU,
A PAMIĘĆ O TOBIE
NIECH BĘDZIE ZAWSZE ŻYWA

„Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.
I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.
Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.
Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.”

Pamiętam...(*)

Światełko pamięci w ten szczególny dzień zadumy i modlitwy. [*][*]

[*]

Światełko pamieci w ten
szczególny dzień zadumy
i modlitwy

[*]

Był człowiek ! Dziś pustka
po nim została.
Migoczące się światła zniczy
tworzą cienie życia i śmierci
Jesteś ,dorastasz i żyjesz
na chwałę Boga .
Świeca tej wieczności się dopala.............

**********************

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
których bardzo kochamy
.

Aniołku światełko naszej pamięci niech płonie wysoko, wysoko do nieba, dla Ciebie

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

MODLITWA ZA CIEBIE I ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
<*><*><*><*><*>
ELA