Bądź miłości wspomnieniem i w smutku pocieszeniem.

Swiatełko dla Ciebie Jacku.

Codzienne życie Łzy ukrywa skrycie
Bo tak bardzo Cię kochałam
I straciłam Ciebie,
Jesteś teraz daleko
O nieba wieko
Jednak w mym sercu
Jesteś nadal w tym samym miejscu…
Po kilku miesiącach w miejscu stoję
I nadal tego słowa wymówić się boję
Po tylu miesiącach nie mam odpowiedzi
Dlaczego to Ty w tym miejscu leżysz?

Gdybyś nie zmienił adresu...

I pobiegnę do Ciebie o świcie
I otworzę z hałasem drzwi Twoje
I wykrzyczę jak Cię kocham nad życie
I jak stracić Cię bardzo się boję…
I przytulę Cie mocno do serca
Pocałunkiem zamknę Ci usta
Na ucho będę cicho szeptać
Jak bez Ciebie byłabym pusta…
Lecz nim wybiegnę z domu rankiem
Tęsknotą do Ciebie wiedziona
Entuzjazm zniknie za gankiem
Gdyż Twój adres to płyta grobowa…
Gdybyś nie zmienił adresu…
Odszedłeś tak szybko - a tyle chciałam Ci dać.
Odszedłeś tak szybko - a z Twym odejściem przyszedł płacz.
Odszedłeś tak szybko - została po tobie pustka w sercu, cierpienie i żal.
Już nic nie będzie tak jak kiedyś,
Bo komu mam powiedzieć ?
Czy komuś jak Tobie zaufać mogę ?
Teraz kiedy stoję nad Twoim grobem
I zalana łzami patrzę w jasny płomień znicza,
Przypominam sobie najpiękniejsze chwile naszego życia.
I gdy czas mija w ciszy i milczeniu,
Ja zadaje pytanie:
\"Czemu Ty ANIOŁECZKU, czemu...?\"

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─
M.JARECZKA PYRSAKA

Tumidajewicz

.•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•.
Nigdzie śpieszyć się nie muszą
czas upływa bez mijania
mogą być naprawdę sobą
koniec grania udawania
nikt ich teraz nie osądza
nie ocenia i nie patrzy
robią to co uważają
nic nie muszą na raz dwa trzy
zawsze tacy jacy byli
czas już lat im nie dodaje
wiedzą dużo więcej od nas
gdzie kraina zwana rajem
idą z nami wciąż pod rękę
nie odchodzą przy nas trwają
lubią nam to okazywać
więc dyskretnie pomagają
bliżsi nieraz niźli przedtem
utuleni w miłowaniu
ocaleni w naszych sercach
tam za tęczą……………..
w zmartwychwstaniu
.•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•.

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

**()
**[]****()
********[]****()
**************[]

CZASEM ODCHODZĄ NASZE ANIOŁY........
I NAGLE W MIEJSCU STAJE CZAS......
A, Z NIMI CZĄSTKA NAS ODCHODZI
I WIELKI SMUTEK MARSZCZY TWARZ....

CZASEM NA CHWILĘ GAŚNIE SŁOŃCE...
DUSZĘ WYPEŁNIA GĘSTY MROK....
NIKNĄ NADZIEJE I MARZENIA....
I W PUSTCE GINIE TĘSKNY WZROK...

LECZ , ONI CIĄGLE ŻYWI...
NADAL WYTRWALE SĄ WŚRÓD NAS..
ICH DUSZE PRZY NAS POZOSTAŁY,
TYLKO ICH CIALA ZABRAŁ CZAS...

ŚRODOWE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))((*))DLA CIEBIE ANIOŁKU.

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.

``````(
`````) )
`````( ((
````(*))))
```((((*) ))
``(((*) )))) )
``(( ((((*) )))
`( ( ( (*)))) ))
`(( (( (*) ))) )
`_▂IIIiiiIII▂_
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]] (¯`•♥•´¯)
___`•.,(¯`•♥•´¯) JAŚNIUTKIE
__(¯`•♥•´¯),.•´ ŚWIATEŁKO
___`•.,.• •♥• PAMIĘCI.

*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*
BYŁEŚ RADOŚCIĄ, PROMIENIEM
SŁOŃCA,BYŁEŚ MIŁOŚCIĄ, DOTYKIEM
SERCA. JESTEŚ MILCZENIEM,
CISZĄ O ZMROKU. JESTEŚ
WSPOMNIENIEM I PERĄ W OKU....ANIOŁECZKU
*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*

Dla Jacka.

światełko na dziś opiekuj się swymi bliskimi aniołku

Bóg nie obiecał słońca bez deszczu, radości bez smutku, pokoju bez bólu. Bóg obiecał siłę na każdy dzień.Światełko i modlitwa dla Ciebie.Śpij spokojnie....

Łzy...

Szczęścia, smutku, bezradności.

Niby te same, jednak tak różne.

Wszystkie w jednej kropli ujęte.

Tak bliskie, a jakie obce.

Nieme spływają po policzku chcąc coś powiedzieć.

Płacz.

Cichutki, milczący, ((````
:((`````
:((```````
:((```````(
:((```````))
:((``````(+)
:((`````(((+))
:((`````((+))))
:((````[_____]
:((````OOOOO

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*