♥```````
♥``````(
♥``````)
♥`````((?)
♥`````((?))
♥````♥(▒)♥
♥```(▒)♥(▒)
♥```(▒)♥(▒)
♥```(▒)♥(▒)
♥````````````

Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.

Jaśniutkie światełko Pamięci(*)(*)(*)

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
ˆ*•.۰̮̑●̮̑۰. * .۰̮̑●̮̑۰. * .۰̮̑●̮̑۰.•.*ˆ
*`````````(
*````````(,))
*```````((,) ))
*```````(((,)) )
*``````(( ((,) )))
*``````( ( (,,)) ))
*``````[__**__]
*``````[**__**]
*``````[__**__]
*``````[**__**]
*``````[__**__]
*``````[**__**]
*``````[__**__]
*``````[**__**]
*`````[][][][][][][]
ˆ*•.۰̮̑●̮̑۰. * .۰̮̑●̮̑۰. * .۰̮̑●̮̑۰.•.*ˆ
„Umiera się nie po to, by przestać żyć,
lecz po to, by żyć inaczej”
˜ •*”˜.•* ”˜_˜”*•.˜”*•.˜
Paulo Coelho
♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥

DLA CIEBIE JACKU... ((*))

░░░░)¯`\\\\ | /´¯(
░░░░ (._.:▓:._.)
░░░░░ (_.:._)..
)¯`\\\\ | /´¯( ✫•◥◣____◢◤•✫
(._.:▓:._.) ◥◣__ __◢◤
░ (_.:._) ◥◣__ __◢◤
░░░░▐▐▐░░░░░▐▐▐
░░▐▐▐▐▐▐░░░▐▐▐▐▐▐
░▐▐▐░░░░▐░▐░░░░▐▐▐
░▐▐▐░░░░░▐░░░░░▐▐▐
░░▐▐▐░░░░░░░░░▐▐▐
░░░░▐▐▐░░░░░▐▐▐
░░░░░░▐▐▐░▐▐▐..
░░░░░░░░▐▐▐..
░░░░░░░░░▐

Smutna rzeczywistość, codzienność doskwiera,
Pozostaje tylko sen.....DOBRANOC



MAMA AGATY ANNY

Dla Ciebie Jacku (*)

Tumidajewicz

„…Dziś czuję się, jak mrówka gdy
Czyjś but tratuje jej mrowisko
Czemu mi dałeś wiarę w Cud
A potem… odebrałeś wszystko…

…Lecz czemu mnie do raju bram
Prowadzisz drogą taką krętą
I czemu wciąż doświadczasz tak
Jak gdybyś chciał uczynić świętą?

Nie chcę się skarżyć na swój los
Nie proszę więcej, niż dać możesz
I ciągle mam nadzieję, że...
Że chyba wiesz, co robisz, Boże…”

„Zamiast” – Edyta Geppert, słowa: Magda Czapińska

[★][★][★]W codzienności naszych różnych spraw na dnie serca pamięć o Was Kochani na zawsze trwa.Światełko i modlitwę zostawiamy[★][★][★]

\"
Kochany Panie

I ciągle widzę ich twarze,
ustawnie w oczy ich patrzę -
ich nie ma - myślę i marzę,
widzę ich w duszy teatrze.

Teatr mój widzę ogromny,
wielkie powietrzne przestrzenie,
ludzie je pełnią i cienie,
ja jestem grze ich przytomny.

Ich sztuka jest sztuką moją,
melodię słyszę choralną,
jak rosną w burzę nawalną,
w gromy i wichry się zbroją.

W gromach i wichrze szaleją
i gasną w gromach i wichrze -
w mroku mdlejące i cichsze -
już ledwo, ledwo widnieją -
znów wstają - wracają ogromne,
olbrzymie, żyjące - przytomne.

Grają - tragedię mąk duszy
w tragicznym teatru skłonie,
żar święty w trójnogach płonie
i flet zawodzi pastuszy.

Ja słucham, słucham i patrzę -
poznaję - znane mi twarze,
ich nie ma - myślę i marzę,
widzę ich w duszy teatrze! \"

Śmierć zabrała wszystko: Serce, sny i marzenia. Zabrała Ciebie, `` `` ~♥ ~ ♥ ~ Na zawsze w moim sercu. ~Tylko cisza, smutek i pustka nas otaczają.. Zostawiam moją pamięć wraz z modlitwą