Tęsknota

Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca


Adam Asnyk

Światełko dla Ciebie, Jacku.

WYROCZNIĄ NIEBA JEST NAM ROZSTANIE...

NADZIEJĄ - DUSZ NASZYCH SPOTKANIE.

Żadne słowa nie są w stanie opisać, co dzieje się w sercu i umyśle bliskich, których życie doświadcza w tak okrutny i niesprawiedliwy sposób…
Spoczywaj w spokoju…(*)(*)(*)

Znam ból...cierpienie...wszystko...

konradwronski.pamietajmy.com.pl

... brak słów... morze łez...