Czas nie leczy ran, ale przyzwyczaja do bólu !!!

Czas nie leczy ran, ale przyzwyczaja do bólu !!!

❄️ ◥◣_❤️_◢◤•✫❄️✫•◥◣_ _◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️_◢◤•❄️Światełko i modlitwę zostawiamy✫•◥◣_❤️_◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️ _◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️_◢◤•❄️

[*][*][*]

▄█▄ DZIEŃ
..█ ZADUSZNY
---------) \
--------/ , (
--------\ ) /
---- .--`Y´--.
----|`·-----·´| 2- DZIEŃ
----|`·::....´|
----|`·::::..´| - LISTOPADA
----|`·:: )¯`·. ,·´¯(
----|`·:.( ❤️ )..( ❤️ )
----.·´❤️¯`· .() .·´❤️¯`·._
---¯-.__.-·´( ❤️ ) `·-.__.·´

═۩════ڿڰۣڿ۩ڿڰۣڿ════۩═ ANIOŁECZKU
　     ═──　۩　──═
　     

Stanąć, pochylić głowę ,
może zapłakać ukradkiem
wpatrując się w miejsce,
z którego nikt nie zawoła...
tylko wspomnienia krzyczą
odległe jak jeden dzień,
i tłumią trzask
płonącego znicza.
Łza się ciśnie by
spłynąć między proch
z którego te wspomnienia
powstają, bo nadzieja
nieśmiertelności jest żywa.
Pamiętajmy tych,
którzy odeszli .
Kochajmy tych,
którzy są obok nas.

PS.
Ula kochana,przepraszam za ten wpis dla mojego wnusia,cos mi sie pomylilo i bylam pewna,ze jestem na Kati stronie,cieplo pozdrawiam,Ricarda

___((
___ ))
___(, )
__ (,★,)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

** ANIOŁKU **

Dzisiaj między chryzantemami,
małą lampkę dla Ciebie Stasiulku stawiam,
migocze ciepłym blaskiem, sama z sobą rozmawiam.
Migocze lampka,ciepło swe daje, osusza krople z nieba kapiące.
A żółta chryzantema wygląda jak słońce,
moje serce,bardziej za tobą wnusiu tęskniące.

Trudno rozmawiać z gwiazdą bo ona jakby śpiąca,
jak cisza i pomruk wiatru, może tylko bardziej lśniąca.

Zgasła lampka „ Zaduszna”, powiało chłodem,
czas się pożegnać słońca zachodem,
w milczeniu odchodzę smutna,zadumana,
i tylko łza mimochodem na trawę jesienną spada.

W ten smutny dzień Światełko do samego Nieba Stasiulku malusi...♥♥♥

________♫♥♫______♫♥♫
______♫♥____♫♥♫____♥♫
______♫♥...... ▄█▄ ..........♥♫
_______♫♥_.... █ __.... ♥♫
_________♫♥______♥♫
___________♫♥__♥♫
______________♥__

Allerseelen ist gekommen,
hat den Wald sein Laub genommen;
Leis die Blumen sich entfärben,
Überall ist Weh und Sterben.
Nebel brauen
auf den Höhen und den Auen.

Allerseelen ist gekommen,
hat nicht bloß das Laub genommen!
Glutenaugen, reiche Herzen
Brachen, ließen uns nur Schmerzen.
Allerseelen
Ach, wie Viele, die uns fehlen

Schau` in`s Auge nur dem Tode,
Er ist ja nur Gottes Bote,
Sucht die Kinder ihm auf Erden,
Daß sie sein und selig werden!
Allerseelen —
Ach, wie Viele Gott noch fehlen!

Autor: Franz Alfred Muth (1839-1890)▄█▄
_____Allerseelen.______________█

Znowu Listopad, miesiąc zadumy,rozbłysnął blaskiem zniczy płonących.
Schylamy głowy w cichej modlitwie,składamy wieńce kwiatów pachnących.
Wracamy do tych, których już nie ma.Odeszli w ciszę gdzie wiecznie trwają.
A w Dzień Zaduszny w sposób szczególny smutną zadumą do nas wracają.
Wciąż pamiętamy,że z nami byli.Dzielili wspólne troski, radości.
Oni nam byli wsparciem, pomocą.I mieli serca pełne miłości.
Dlatego w naszych sercach wciąż żyją.I pamięć o Nich na zawsze zostanie.
……........)
….….....(*)
….…....( , )
…..….|░░░|
☆.....|░░░|.☆.
….☆.|░░░|¸.☆.☆“˜¨` ☆
☆˜“¤|░░░|☆.*☆“˜¨¨☆
☆ ☆.*☆¸::¸☆.*☆ ☆“...*
**☆.*☆¤¸☆ ¸¤....**☆.*☆
Zapalam Lampeczkę Zaduszkową - tak szczególną ; pełną nostalgii i smutną.
Pokój Twojej Duszy Iwetko kochana...☆ ☆ ☆