Po co komu empatia, uczucia, pamięć? Chyba po to żeby zatruwać nam życie. Jestem uczuciem, empatią, pamięcią i strasznie mi smutno, zatruwają moją radość życia, którą wciąż posiadam. Ktoś, kto wymyslił ten świat, dał nam strach, tęsknote i smutek, choroby, śmierć, rozstania i pragnienia. Czy bylibyśmy szczęśliwi będąc robotami? Ja nie, więc został mi smutek? Kocham Cię, Mamuś, i Ciebie ruda mordko, mój przyjacielu jedyny, opiekujcie się TAM sobą i odwiedzajcie mnie jak najczęściej. Śpijcie spokojnie....

Wypełnia mnie tylko smutek, co więcej mogę powiedzieć....kocham Was, śpijcie spokojnie...

Kocham Cię, Mamuś, tak samo jak Bostona, oboje byliście całym moim smutnym światem i nigdy mnie nie zawiedliście. Całe życie okazywałam Wam wdzięczność za to i moją miłość....Śpijcie spokojnie, moje skarby...

Dzisiaj Maya przyszła do mnie i zaczęła płakać za Bostonkiem, a ja z nią... To pocieszające, że brakuje go nie tylko mi. Odczuwanie smutku z kimś bliskim jest wielkim wsparciem. Nie mogę o swoim smutku mówić z nikim, dlatego tak ciężko mi zyć z żałobą po Tobie i po Bostonie. Kocham Was oboje, śpijcie spokojnie....

Mamuś, dzisiaj na niebie zobaczyłam psa z chmur w pozycji, w jakiej zawsze lubił leżec Boston... patrzyła na nas z chmur... był z nami, może razem z Tobą. chciałabym Was zobaczyć, przytulić... kocham Was, spijcie spokojnie....

Jedna tęsknota była ponad moje siły, ale dwie, to już nadmiar rozpaczy. Kiedy wchodzimy w etap starzenia się, zaczynamy tracić coraz więcej bliskich i trzeba umieć z tym żyć. Tylko jak? Kocham Was, ciebie Mamuś i ciebie, Bostonku. śpijcie spokojnie... tak mi Was brakuje....

Nie rozumiem śmierci i sensu życia choć żyję już tyle lat. Nie rozumiem, jak ktoś może dzisiaj być, a jutro zniknąć ostatecznie, zostawiając po sobie wspomnienia, miłość, dobroć, przywiązanie, zapach, barwę głosu, mimikę twarzy i wszystko co co jest dla nas tak bliskie. Jaki w tym sens? Po co jest śmierć, strata, rozpacz, po co to wszystko? Czy nie dość cierpimy i zmagamy się z życiem? Jak pogodzić się z faktem, że ktoś kogo kochaliśmy już nigdy nie wróci? Teraz jesteście razem, Wasza śmierć jest jak zdrada, czuję się zdradzona i osamotniona...Kocham Was, spijcie spokojnie....

Kiedy ktoś odchodzi, chcemy wiedzieć co się stało i dlaczego, tak było z Tobą, mamus.... Ale boston zniknął z dnia na dzień i nie wiem co się stało. Do końca świata będę się zastanawiać, dlaczego straciłam przyjaciela i co było przyczyna. Teraz Ty, Mamuś masz mojego przyjaciela, bedzie Wam raźniej....a co ze mną? zostałam sama... Kocham Was, śpijcie spokojnie...

Mamuś, nie gniewaj się, że tutaj piszę też o Bostonie, ale wiesz jak go kochałam i jest w moim sercu chociaż juz go nie ma. Kiedy nagle ktoś znika, wszystko wokół krzyczy, a ja duszę się w tym otoczeniu. Nie uporałam się z Twoim odejściu, a teraz zmagam sie z kolejna żałobąW zyciu wszystko dostajemy tylko na chwilę i płacimy najwyższą cenę jesli pokochamy i przywiążemy się do tych osób. Za co taka kara? Śpijcie spokojnie, kocham Was oboje...

Moje dwa serca... brak mi Was oboje, dbajcie tam o siebie... strasznie mi smutno, kocham Was, spijcie spokojnie....