kocham Was, śpijcie spokojnie...smutno mi i brak mi słów, jak zwykle...a nie chcę płakać...

Wiesz. Mamuś, od kiedy nie ma Bostona, zatęskniłam za Boyem... Tęsknię za Wami i czuję niewyobrażalną pustkę, smutne to.... Śpijcie spokojnie, kocham Was, moje skarby...

I znowu kolejny dzień tęsknoty i smutku... kocham Was, śpijcie spokojnie...

Tego, o czym się zapomina, brak potem w życiu, ale to, co się pamięta, zmienia nasze życie w piekło...co gorsze? Pamiętać czy zapomnieć? Ja wiem jedno, za nic nie wyparłabym się Was i mojej do Was miłości. Kocham Was, śpijcie w spokoju....

Mija dzień za dniem, a mi wciąż Was brak...kiedy przestanie boleć? kocham Was, śpijcie spokojnie...

Jak wyglądało by moje życie gdybyś była nadal ze mną? Na pewno wydawałabym masę forsy na telefony, znowu gadałybyśmy godzinami.. a ja znowu bałabym się, że Cię stracę, że coś Ci się stanie.... A z Tobą, Bostonku? Łazilibyśmy po polach jak dotąd... teraz nie chcę mi się spacerować z Toffikiem... to już nie to samo...Chcę go pokochać, ale nie potrafię, bo jeśli znowu bym go straciła...śpijcie spokojnie, kocham Was...

Powoli przyzwyczajam się do braku Bostona, serce boli i pustka okropna, ale wiem, że jest z Tobą, masz teraz prawdziwego przyjaciela i jesteście szczęśliwi, więc mi lżej... Kocham Was, moje skarby, śpijcie spokojnie....

ciągle mnie ktoś pyta o Bostona i wtedy wracają łzy. Nie wiedziałam, że zna go... znało... tylu ludzi...A ja nie chcę znowu płakać... to samo dotyczy Ciebie, Mamuś... nie chcę już płakać, ale to niemożliwe, przepraszam jeśli to nie daje /wam odpoczywać w spokoju. Kocham Was i chcę wierzyć, że jesteście tam szczęśliwi...

Kocham Was, moje skarby... widzę, że chronicie mnie jak aniołki, dziękuję.... śpijcie spokojnie...

Kocham Was, strasznie mi Was brakuje. Mamuś, masz teraz wiernego przyjaciela jak dotąd ja. Śpijcie spokojnie....