Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie... tak mi Was brakuje...

Miłosne stróżowanie….
W miłosnym dreptaniu wyprawiałaś mnie
w podróż sennego wypoczynku…
Witałaś z uśmiechem, gdy wracałem głodny,
czekający na miłość Twojej obecności.
Byłaś mi wierną towarzyszką, gdy ciężko…
W delikatnym uśmiechu witałaś dnie,
w których przeżywałem spotkania ze szczęściem.
Kiedy odchodziłem na dłużej wyczekiwałaś na progu
z ciepłą wytrwałością na zmęczonego rozstaniem.
Byłaś zawsze tuż obok... na wyciągnięcie ręki,
jak anioł przejęty miłosnym stróżowaniem...
Dziś w bólu oglądam jak potykasz się o starość…,
obserwuję odważne przygotowania do smutnej podróży…
Mój zimny towarzysz próbuje tłumaczyć,
że to nieuchronne, że tak być musi…
Serce krzyczy w milczącym bólu,
miotam się próbując utrzymać równowagę…
Jak zabrzmią wesołe ptasie głosy…
jaką woń rozsiewać będą kwiaty pachnące radością istnienia…
Jak śpiewać będzie moje serce…
bez Twojej milczącej obecności…
Byłaś od zawsze…, jaki będzie mój świat,
kiedy Ciebie zabraknie…

Zastanawiam się , jakim cudem nasza wiocha jeszcze nie zatonęła w tym deszczu...brak słońca działa na mnie okropnie, a deszcz topi bez końca i marzy mi się tropik.Hm, przecież ja nie lubię upałów... nie wiem co chcę? Wiem, chciałabym siedzieć na sofie, oparta o Twoje ramię i gadać o tym jak minął nam dzień, a na kolanach zobaczyć mordkę Bostonka... Toffik wypełnia swoją obecnością pustkę po Was, ale choć go uwielbiam, nie zapełni pustki po Was. Kocham Was, spijcie spokojnie....

I dzień jak co dzień... deszcz, smutek, tęsknota, gonitwa za nieznanym i jedno wielkie marzenie...chyba za późno zaczęłam o tym marzyc, ale może... tęsknię za Twoją miłością, taką jakiej potrzebowałam i jakiej nigdy więcej nie dostałam, tęsknie też za Twoją mordką, Bostonku, śmierdzącą rybą choć ich nie jadłeś...dlaczego tylko matki i zwierzęta potrafią kochać? Gdyby nie Wy, nie wiedziałabym za czym tęskni się najbardziej... spijcie spokojnie, kocham Was tak bardzo...

Wiosna jest jak nadzieja, pozwala wierzyć, daje ciepło i wtedy wszystko staje się prostsze... ale mija jak każda nadzieja ...
Kocham Was, moje skarby, spijcie spokojnie, strasznie za Wami tęsknię....

Czekam na wiosnę, a za oknami leje, grad zawitał do ogrodu i zimno jak licho, bez sensu... Wiosna znowu zrobiła kilka kroków w tył. A ja już marzę o pracach w ogrodzie, mam to po Tobie...Pogoda jest zmienna, ja nie. Kocham Was niezmiennie i tak już zostanie. Śpijcie spokojnie, moje skarby....

Wiosna coraz bliżej, szkoda, że mokro i wilgoć przenika, ale jest nadzieja, że zrzucimy ciepłe szmatki. Wiosna daje życie i nadzieję... Smutno mi, tęsknię za Wami, spijcie spokojnie. Kocham Was, moje skarbki....

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku.... śpijcie spokojnie i chrońcie nas.

Czy mówiłam Wam jak bardzo Was kocham? Jeśli dzisiaj nie, to teraz mówię. Kocham Was, moje skarby, śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku. Śpijcie spokojnie....