Kiedy na dworze robi się ładnie, mija chandra i od razu łatwiej żyć... teraz będę uważać żeby nie spotkać gdzieś bliźniaka Bostona, bo znowu się rozpłaczę. Czuję się już lepiej, wraca ochota do pracy i sił więcej... za to mała się rozłożyła, hm, czy zawsze musi być coś nie tak? Stanowczo muszę poprawić sobie humor...
Kocham cię, Mamuś, i Ciebie, Bostonku, śpijcie na chmurnej podusi i dbajcie o siebie nawzajem....

Nie wiedziałam, że tak strasznie tęsknię za Bostonkiem, aż tak... spotkałam dziś jego kopię i rozpłakałam się na środku drogi, wpędzając właściciela w poczucie winy. Nie pomogło tłumaczenie, że miałam dokładnie takiego psa... Przeprosił i odszedł, a ja przepłakałam pół dnia. Co by się stało gdybym spotkała kobietę, podobną do Ciebie? Szaleństwo! Kocham Was, śpijcie spokojnie...

W sztuce tracenia tak trudno dojść do wprawy... hm, tego chyba nikt nie potrafi... a już na pewno nie ja. Dziś zgubiłam telefon, tani, za 20 f, ale było mi go bardzo żal, a co dopiero stracić kogoś, kogo się kochało całym sercem...
Dostałam nowy, piękny, a mój znalazł się godzinę później... ja nic nie gubię....wiem też, że dzięki Tobie, Mamuś, nie wypadł mi przez dziurę na ulicy lecz w domu....Szkoda, że można kupić tylko telefon, bo ludzie nie wracają...
Kocham Was, śpijcie spokojnie....

Tak bym chciała z Tobą pogadać, spędzać jak kiedyś czas na rozmowach bez końca, bo wciąż nam było mało....A z tobą, Bostonku, włóczyć się bezdrożami i patrzeć jak kręcisz kuferkiem zadowolony... Czuję się taka samotna... Kocham Was, śpijcie spokojnie....

Minęło tyle lat i choć tak strasznie za Tobą tęsknię, nie mam odwagi włączyć video i zobaczyć Cię, usłyszeć... po prostu się boję, że tego nie wytrzymam. To ponad moje siły, ale myśl, że mogę to włączyć... Mam Cię w sercu, nie zapomniałam Twego głosu i zapachu, po co mi video, i bez tego pęka mi serce. Kocham Cię i Ciebie, Bostonku. Śpijcie spokojnie...

Żeby docenić zdrowie, trzeba zachorować... to prawda. Grypa dała mi w kość, jeszcze wypluwam płuca, ale nabieram sił. Dziś pokazali dokument o 24 marca i katastr. samolotu w Alpach. Ja przeżyłam, oni nie... Smutne...
Mamuś, wiem, że wtedy byłaś przy mnie i mnie ocaliłaś, ktoś do mnie cały czas mówił... chroniłaś mnie już tyle razy, a teraz pomaga Ci jeszcze Boston.... Kocham was, śpijcie spokojnie i chrońcie nas....

Jeśli się coś miało, wie się za czym tęsknić... więc tęsknię za Wami i za Waszą miłością...A jeśli się czegoś nie miało, to dlaczego tęsknię?
Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Zmęczenie grypą mnie powala, zimowa nostalgia lenistwem ogłupia i mniej chcę i mniej mogę... Po co jest zima? Żeby wpędzać się w depresję czy żeby organizm odpoczywał... ale ja nie umiem nic nie robić i stąd chandra... Gdyby tak spacer z Bostonkiem i wypad z Tobą na działkę... o ile świat byłby piękniejszy i weselszy....Kocham Was, śpijcie spokojnie, moje skarby....

A jednak odpuszcza i to ja będę górą choć nadal kicham i prycham. Za to jutro jest piątek, więcej luzu, więc świat ciekawszy, tylko nadal szybko robi się ciemno. Czekam na wiosnę i prace w ogrodzie, tęsknię za Wami jak w każdej minucie i nie jest mi lżej. Śpijcie spokojnie, kocham Was....

Grypa mnie odpuszcza, mam prywatną fabryczkę produkcji bakterii i kataru, czuję się jak trębacz i mam dość gry na puzonie. Za oknem zimno i mokro, za Wami smutno jak zawsze i łapie mnie deszczowa nostalgia. Kocham Was, moje skarbki, śpijcie spokojnie....