śpijcie spokojnie moje skarby, kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku....

Mamuś.... wiesz co chcę Ci powiedzieć.... pomocy... Jeśli nie Ty, to kto mi pomorze? Kocham Cię i bostonka, śpijcie spokojnie....

Spraw Mamuś żeby nie było mi tak smutno... boję się powrotu depresji, ale ten koszmar każdego dnia ściąga mnie w dół. Uciec stąd, zniknąć z tego domu i żyć dla siebie, to jedyne czego potrzebuję. Brakuje mi ciebie i spacerów z Bostonkiem, czuję się taka samotna... Kocham Was, śpijcie spokojnie...

Chciało by się na jakąś bezludną wyspę z dala od ludzi, tylko z przyrodą i zwierzętami. Wśród nich czuję się najlepiej, a one ze mną. Tęsknię za Wami.... Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, spijcie spokojnie....

Ciągle piszę o Was, O Tobie, Mamuś i o Bostonku, a przecież brakuje mi więcej osób. Babcia, dziadek, ciocia, Mira, Natalka, Fredie i wiele innych osób, które tańczą teraz z aniołami...Kocham Was wszystkich, chrońcie nas, wciąż tak bardzo nam tego potrzeba, wiem, że nas pilnujecie, tyle razy się o tym przekonałam, ale przypominam tylko tak sobie, dla zasady. Śpijcie spokojnie, moje skarby....

Smutne te moje lipce i choć mija rok za rokiem, smutek trwa niezmiennie, a zaraz sierpień i rocznica odejścia Bostonka... Coraz więcej tych smutnych dat do przeżycia. Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku.... śpijcie spokojnie....

Kocham Was, Ciebie, Mamuśku i Ciebie, Bostonku. Śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Mamuśku i Ciebie, Bostonku.... śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Muminku i ciebie, Bostonku... śpijcie spokojnie...

Brakuje mi Was tak bardzo... każdy dzień jest jak oczekiwanie na spotkanie, które nie nadchodzi i zamiast ukojenia, smutek coraz większy. Kocham Was, Ciebie, Mamuś i Ciebie, Bostonku... Tyle osób z rodziny zasnęło snem spokojnym - babcia, dziadek, ciocia, Mira i wy... wspierajcie się tam i chrońcie nas ....