Kończy się kolejny rok bez Ciebie, trzynaście lat smutku i tęsknoty, dwa lata bez Bostonka, samotność i czekanie na sny, w których przychodzisz... tylko Boston zniknął bez śladu, nie odwiedza mnie choć wiem, że jest blisko... Kocham Was, śpijcie spokojnie...

Każdego dnia zapalam Wam świeczkę, przynoszę drobiazgi, tęsknię... to wszystko co mogę zrobić, a chciałabym więcej.... Może to i lepiej, ze nie mogę chodzić na Twój grób, Mamuś, bo by mi serce pękło... Kocham Was, śpijcie spokojnie....

Chciałabym żeby ktoś kochał mnie tak jak ja kocham Was żeby poczuć jak to jest... nie znam tego uczucia od innych ludzi, dostałam je tylko od Was. Kocham Was, śpijcie spokojnie....

Łza się w oku kręci gdy wspominam świata razem z Tobą, Mamuś i Tobą, Bostonku... Jak nauczyć się umiejętności godzenia z utratą bliskich mi osób? w tym roku odeszła Mira i Kaju, kochałam ich obojga i nigdy ich już nie zobaczę, odeszła Beka i Buba i choć to zwierzaki, zostawiają po sobie pustkę, boli tak samo, a wiec jak pogodzić się z Waszą stratą? Kończą się święta i jak w dzieciństwie patrzę na światełka na choince przez pryzmat łez, które rozbijają światełka na miliony iskierek. Tęsknię za Wami, moje skarby....

Kocham Was, moje skarby, śpijcie spokojnie....

I po Wigilii, święta też na ukończeniu, tylko tęsknota za Wami boli i nie mija. Kocham Was, moje skarbki, śpijcie spokojnie...

Mam nadzieję, że byłaś z Bostonkiem przy Wigilijnym stole dzisiaj... Kocham Was, śpijcie spokojnie.

Kochani moi, jutro święta, a Was znowu nie będzie...Tak bardzo mi brakuje. Kocham was, śpijcie spokojnie....

Kocham Was, moje skarbki, spijcie spokojnie...

Święta tuż tuż i robi się coraz smutniej... tęsknię za Tobą, za naszymi przygotowaniami i wspólnymi wigiliami... I za Bostonkiem czekającym grzecznie pod stołem na smakołyki.... Za dużo tych pustych miejsc, za dużo smutku... Brakuje dziadków, Kaja, Miry, Beki i Buby, cioci i tych, których kochałam, a są dla mnie zbyt dalecy, czasem dalej niż na końcu świata i bardziej nieosiągalni niż Wy w zaświatach choć na wyciągniecie rąk. Śpijcie spokojnie, moje skarby, jak co roku będzie na Was czekało miejsce przy stole.