Koszmarny dzień, czasami żyć się nie chce, a jednak coś mnie trzyma... Czym bardziej mnie rani, tym bardziej się od niej oddalam. Czasami ludzie w drugim pokoju są dalej nić ci, którzy odeszli...to prawda... Kocham Cię Mamuś niezmiennie i zawsze będziesz w moim serce i Ty, Bostonku, tęsknię za Wami tak bardzo, że gdy o tym myślę, brakuje mi powietrza. Śpijcie spokojnie, moje skarby...

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie Bostonku, śpijcie spokojnie, tęsknie za Wami tak bardzo...

Uświadomiłam sobie, ze w tym roku skończyłabyś 90 lat... mój Boże!!! Co za piękny wiek dla tych co kochają i męczący dla tej osoby. co można robić mając tyle lat? Dla mnie już zawsze będziesz mieć 77, prześladowały Cię czwórki, siódemki i wszystkie pochodne, niesamowita zbieżność tych liczb...4 w dacie urodzin, 4 w śmierci, mieszkanie z dwoma czwórkami, nawet pole na cmentarzu z czwórką..., dzień czwarty i rok czwarty i Twój wiek 7 i 7 =14, my też mamy 41...Kocham cię, moja czwórko, i Ciebie Bostonku, dbajcie tam o siebie... tak bardzo za Wami tęsknię...

Listopadowe melancholie, szare tęsknoty, smutne godziny...kolorowe liście nadrabiają smutny czas jesieni...Na wiosnę czuję nadzieję, w lecie pełnię życia, na jesień smutek, a w zimę zimno... ale w każdą porę roku tak samo za Wami tęsknię... Kocham Was, moje skarby, spijcie spokojnie...

Kocham Cię, Muminku,i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie, moje skarby....

Twój prawnuk ma urodziny, pokochałabyś jego i prawnuczkę tak jak kochałaś Miśkę...wiesz o czym myślę, po co o tym pisać...To nie ważne,a raczej bolesne. Kocham cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Ciągle mam problemy z komputerem, ale jak mogę, to zaglądam tutaj. Tęsknię za Tobą, Mamuś i za Bostonkiem, znowu widziałam na ulicy goldena i moje serce oszalało... tak bym chciał mieć znowu goldena, ale... Ale pewnie by mi Bostona nie zastąpił...Są ;ludzie i zwierzęta, których nikt nie zstąpi jak Was. Kocham Was, śpijcie spokojnie, moje skarby....

Kocham Was, moje skarby, śpijcie spokojnie....

Smutny dzień na wspominki, wciąż dochodzą nowe osoby, których nigdy już nie spotkamy, a czas nieubłaganie goni jak karuzela bez kontroli i dokąd, do końca drogi? To, że nie byłam znowu na cmentarzu jest dla mnie tym smutniejsze, wybacz Mamuś....Kocham Cię tak bardzo jak i dziadków czy Bostona i zawsze jesteście w moim serduchu...

Święto zmarłych... czemu ono służy? Żeby niektóre rodziny przypominały sobie raz w roku o swoich bliskich, których już nie ma? Ja pamiętam każdego dnia, o Tobie, Babci, dziadku, cioci, Bostonku, Kayu, Mirce i wielu innych, którzy byli mi bliscy, a już ich nigdy nie zobaczę, w każdym razie w tym życiu... pomijam sny, wtedy widuję niektórych z Was dość często...Ale i tak chciałabym pójść na wasze groby, zapalić znicze i postawić kwiaty i nie mogę. Skazałam się na wygnanie i mogę jedynie tutaj zaglądać każdego dnia, ale to za mało. Tak bardzo Was kocham, śpijcie spokojnie....