Święta tuż tuż i robi się coraz smutniej... tęsknię za Tobą, za naszymi przygotowaniami i wspólnymi wigiliami... I za Bostonkiem czekającym grzecznie pod stołem na smakołyki.... Za dużo tych pustych miejsc, za dużo smutku... Brakuje dziadków, Kaja, Miry, Beki i Buby, cioci i tych, których kochałam, a są dla mnie zbyt dalecy, czasem dalej niż na końcu świata i bardziej nieosiągalni niż Wy w zaświatach choć na wyciągniecie rąk. Śpijcie spokojnie, moje skarby, jak co roku będzie na Was czekało miejsce przy stole.

Kocham Cie, Mamuś i ciebie, Bostonku... śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Muminku i ciebie, Bostonku, spijcie moje skarby, tęsknię za Wami....

Wszystko Ci opowiem wierszem,
gdy Cię przytulić nie zdołam.
Bo droga daleka do Ciebie,
a ja tęsknotą wciąż wołam.
Opowiem Ci jeszcze muzyką
śpiewem nadziei o świcie.
Jaka tęsknota jest wielka.
I smutne bez Ciebie jest życie.
Kocham Cię, Mamuś i ciebie, Bostonku, spijcie spokojnie....

Smutno mi... barszcz nastawiony, śledzie gotowe, część zakupów zrobiona i coraz weselej dookoła, a mnie wciąż smutno, bo co to za święta bez Was... tęsknię za czasami gdy byłaś z nami, a potem boston miał zawsze swoje miejsce pod stołem, a teraz czuje się taka samotna, okradziona z Waszej miłości... i nigdy już nie będzie tak samo...

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku.... śpijcie spokojnie moje skarby....

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Tęsknię za Wami bez przerwy, ale są takie chwile, że trudno znieść ten ból. Kocham Was, spijcie spokojnie....

Kocham Cię, Muminku i ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie.