Kocham Cię, Mamusś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Dlaczego gdy spotyka mnie coś fajnego, zaraz coś innego musi mi to zepsuć? Nigdy nie mogę się cieszyć tak zwyczajnie i na całego... Na wszystko muszę czekać, tracić nerwy, a potem wynik już nie cieszy...hm, normalka. I smutno mi bo... wiesz co... Nie wiem na co liczyłam, na cud? Starałam się i przegrałam., może za mało? A może nie było warto? Smutno mi za Wami, chciało by się pogadać, przytulić, mieć pewność, że ktoś kocha naprawdę.. Kocham Was, szczęściarze... chciałabym żeby mnie tak ktoś kochał poza Wami, ale Was już nie ma i czuję się samotna i pusta w środku... spijcie spokojnie moje skarby...

Mamuś, kocham Cię... i Ciebie, Bostonku, odpoczywajcie w spokoju....

Kocham cię, Mamuś i ciebie, Bostonku... śpijcie spokojnie...

Skarby moje, strasznie jestem zmęczona... moje marzenie właśnie ruszyło z kopyta i nabiera kształtów, ale to wymaga ode mnie wysiłku i koncentracji, a pogoda zwala mnie z nóg, leje od dwóch dni ścianą deszczu... ale co tam, ważne, że marzenia się spełniają.... wiem tez, że to Wasza zasługa i pomoc, dziekuję Wam, moje aniołki... kocham Was, śpijcie spokojnie....

Pomożecie? Pomożemy... tak mi brakuje Twoich rad, Mamuś i twojego pysia, Bostonku na moich kolanach... Tak bardzo Was kocham, odpoczywajcie w spokoju, moje skarby...

Słyszałam dziś mądre zdanie. Ci, którzy nas kochali i odejdą, stają się naszymi aniołami... hm...mam swoje anioły, coś w tym jest. Kiedy Was potrzebuje, zawsze mi pomagacie. Kocham Was, moje anioły, śpijcie spokojnie...

Kocham Was... Ciebie Mamuś i Ciebie, Bostonku. Śpijcie spokojnie...

Ale ze mnie beksa... Popłakałam sobie dzisiaj za Wami. Tak mi brakuje Waszej miłości, że to aż boli... Byle mnie tylko deprecha nie dopadła. Raz z nią wygrałam, ale drugi raz się nie piszę. Wieczory są najgorsze, wtedy cienie wyłażą spod szafy... Kocham Was, śpijcie spokojnie...dam radę, obiecuję...

Złośliwość rzeczy martwych mnie poraża, nie mam na to siły. Kocham was, śpijcie spokojnie moje skarby...