Nienawidzę kolejnych rocznic, pozbawia mnie spokoju, radości z tego co mam, ale tęsknota za Tobą jest silniejsza i czuję się fatalnie. Masz mojego Bostonka, chrońcie się i chrońcie nas. Kocham Was tak bardzo, niewyobrażalnie... i tęsknię strasznie...

Wczoraj jakoś się trzymałam. Napięcie, powracające sceny i potworny zal i tęsknota, ale dałam radę, a dziś się rozkleiłam totalnie. Bardzo mi smutno, Mamuś. Kocham Cię, i Bostonka, odpoczywajcie w spokoju, moje skarby...

4 lipca, to najgorszy dzień w moim życiu, a minione piętnaście lat koszmarem, pustką, łzami i straszliwą tęsknotą nie do zniesienia. Kochałam cię całe życie, chroniłam i broniłam, ostatni raz się nie udało, ale zostałam z Tobą do końca, a dla mnie początku koszmaru. Nie było dnia żebym o tobie nie myślała, żebym nie tęskniłam i wyrzekłam się Boga, że mi Ciebie odebrał. Nic się nie da zrobić, nie wrócisz, a ja do końca mojego życia będę samotna i nie przestanę Cię kochać. Śpij spokojnie, Mamuś, zasłużyłaś na to, opiekuj się Bostonkiem i dbajcie tam o siebie....Kocham Was tak bardzo....

A jutro rocznica... co można dodać w taki dzień? Mamuś, mijają lata, a ja widzę każdą scenę i czuję ten sam koszmarny ból i pustkę. I kocham Cię tak samo jak od dziecka, śpij spokojnie i opiekuj się Bostonkiem, kocham was.

Co się działo 15 lat temu... to straszne, zostało jak trauma na całe życie. Nie jadłam miesiąc, spałam na krześle, piłam morze kawy i patrzyłam jak odchodzisz i nic nie mogłam zrobić. Wierzyłam, że gdy będę z Tobą, zostaniesz.... Kilka razy uratowałam Ci życie, tym razem się nie udało... Ale gdybym nie była z Tobą cały czas, dziś nie darowałabym sobie tego, słyszałam ostatnie bicia Twego serca i słyszę go do dziś...31 dni koszmaru w szpitalu plus miesiąc wcześniej. Zawsze będziesz w moim sercu, kocham Cię, Mamuś. Kocham cię, Bostonku, odpoczywajcie w spokoju...

Za kilka dni kolejna rocznica mojej samotności, depresji, łez, bezgranicznej tęsknoty i buntu przeciw światu, a to i tak niczego nie zmieni. Kocham Cię niezmiennie i łzy wracają, piekąc boleśnie. Obchodziłabyś 92 urodziny... ileż to dni, godzin, minut i sekund, z których mnie okradziono. tyle mogłybyśmy wygadać, pomagać sobie wzajemnie, czuć miłość i szczęście, że jesteś, ale też strachu, że mogę Cię stracić czego bałam się całe życie. To jedyna pozytywna rzecz - już nie muszę się bać. Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie w spokoju. Mamuś, podziękuj Kajowi za dzisiaj....Ech...

Kocham Cię, mój skarbie, tak bardzo mi Ciebie brakuje i Bostonka... odpoczywajcie w spokoju...

Kocham was moje skarby, tęsknię za Wami tak bardzo, śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Muminku i ciebie, Bostonku... odpoczywajcie w spokoju i chrońcie nas jeśli to możliwe...

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku... odpoczywajcie w spokoju moje skarby...