Nie łatwo pogodzić się z tym,
że Ciebie nie ma z nami,
a jeszcze trudniej uswiadomić
sobie,że już nigdy nie powrócisz
z tej dalekiej podróży.[[[***]]]

Anioły nam dzisiaj
pieśni grają.
Rzewną melodią
kołyszą już do snu.
Nie zakłócajcie
więc chwili zadumy.
Pozwólcie zasnąć
tej nocy w spokoju.
Anioły nam dzisiaj
pieśni grają.
Instrument lekko im
w dłoniach drży.
Struny historię znów
opowiadają.
Z muzyką w duszy
wszak lepiej się śni.
Anioły pieśni nam
dzisiaj grają.
Powoli zapadamy w
ten krzepiący sen.
Leciutko skrzydłem
serca dotykają.
By można się było
z nowym zmierzyć dniem.(*)

Jak nurtu nie zmieni
spokojna rzeka,
tak słowa, co ranią,
nie zmienią człowieka.
Bo nie trzeba winy,
by nas osądzono,
nie trzeba zabiegać,
by zauważono.
Nie trzeba współczucia,
kiedy serce boli,
trzeba cierpliwości,
czas leczy powoli...(*)

Jesteś powietrzem ,
które drzewa pieści
rękoma z błękitu.
Jesteś skrzydłem ptaka,
który nie trąca liści płynie.
Odpoczywaj w pokoju.[[**]]

Ile bólu jeszcze
zmieści to serce?
Ile jeszcze je czeka złego?
Ile jest w stanie człowiek
unieść na barkach?
Zanim padnie pod
ciężarem jego?
Gdy sił już mu braknie
do wszelkiej walki.
Gdy pod kolejną
przeszkodą się zegnie.
Ciernie ranią mu stopy
i barki a serce krwawi
w nocy i we dnie. ღ
Choć ciężko nam żyć,
ale się nie poddajemy
i żyjemy najlepiej
jak potrafimy,
dla Ciebie kochany
Aniołeczku.((**))

_______(
______(,;)
_____〖♥〗
_____〖♥〗
_____〖♥〗
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
Niedzielne światełko
pamięci...
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥

/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*
Miłość to poświęcenie,
cenniejsza, niż własne życie.
Dla prawdziwej miłości,
warto zrobić więcej, niż można.
Zrobilibyśmy wszystko,
ale czasu nie można juz cofnąć.
Jedyne co możemy to tylko pamiętać.
/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*

Gdziekolwiek Jesteś ,
cokolwiek robisz,
zawsze będziesz w
naszych sercach .
Nawet czas, który
oddalił od siebie nas,
nawet los, który zabrał Cię.
Nikt i nic nie zniszczy tego
małego miejsca w naszym sercu,
które jest tylko dla Ciebie .
(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)(♥)
(♥) (♥) (♥) (♥)
Pozostała już tylko pamięć,
tęsknota i żal, to tak
bardzo mało, za mało….

Dzisiaj dla Ciebie piszę
pozdrowienia z nadzieją,
że radość w sercu gościsz,
a oczy już się śmieją.
Co Ci podarować
w tym dzisiejszym dniu?
Wiem – dam swoje uśmiechy,
jak bukiet fiołków albo
nawet cudowny zapach róż.
Niech Cię zapach otuli,
rozjaśni Twoją twarz,
cudowny zapach róży
zaniesie radosny wiatr.
Na skrzydłach moich myśli
z tą rosą co wesoło lśni,
uśmiechy najpiękniejsze
wysyłam Tobie dziś.

Jak nazwać wzruszenie,
które mnie ogarnia,
gdy w oczach pamięci
mi stajesz?
Lub zdania połowa
zabrzmi w uszach nagle,
gest jakiś Ciebie oddaje?
Jak nazwać tęsknotę
do żalu podobną i
gorzką jak łzy połykane.
Gdy patrzę w Twe oczy spokojne
i smutne z fotografi na ścianie?
Jak nazwać tę ciszę w alejce cmentarnej, gdy biegnę by
spotkać się z Tobą?
Lecz zamiast Ciebie
skrawek ziemi czarnej,
co zabrał mi postać tak drogą...

Oczy tracą swój dawny blask,
jak drzewa liście.
Wciąż jest kogoś brak,
puste krzesło,
miejsce przy stole.
Wspomnienia na starych fotografiach. Pewnego dnia linia życia,
tak nagle się przerwała.
Odchodzi ktoś,
kto był całym światem.
I nagle świat się kończy. (*)