Na grobach płoną znicze
ja ich nie zliczę
światełka pamięci
głowy podnoszą
do nieba
tego zmarłym trzeba
bo ten świecy
płomyk
łączy nas
z ich duszą
i choć nas
słyszeć nie muszą
to ponoć widzą
są bowiem wtedy
w pobliżu
usadawiają się
przy krzyżu
i czekają od rana
by patrzeć na nas.

Listopadowe światełko w Dzień Zaduszny
((*))(*)((*)) Igusiu ((*))(*)((*))

s.Izy Gliwińskiej

W ten kolejny smutny dzień dla Ciebie Igusiu maleńka.
░░░░░░░░░░█▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░░███▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░██░██▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░██░██▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░██░░░██▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░██░░░░░██▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░██░░░░░░░██▒▒▒▒▒▒
░░░░██░░░░░░░░░██▒▒▒▒▒
░░░░██░░░░░░░░░██▒▒▒▒▒
░░░░░██░░░█░░░██▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░██░█░██▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░░███▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░███████▒▒▒▒▒▒▒▒
░████████████████████▒
▒█████████░░█████████▒
░███████░░░░░░███████▒
░░████████░░████████▒▒
░░░███████░░███████▒▒▒
░░░░░████████████▒▒▒▒▒
░░░░░░▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒

(*)(*)
|_||_|

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Jak trudno na twarzy mieć uśmiech, gdy w oczach palą się łzy. Jak trudno być obojętnym , gdy serce z bólu drży...! (*)

Światełko pamięci na dzisiaj w Dzień Zaduszny dla Ciebie kochany aniołku.

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱


__(………||………)
_.´…\\\\\\\\……………/.)
(……… ¶¶¶¶¶¶¶………)
´= ---¶¶¶¶¶¶¶¶¶---=´
(……… ¶¶¶¶¶¶¶ ………)
_`.…// …………\\\\\\\\ …ZADUSZKI.
_ (…………||………)___¶¶¶ ¶¶¶¶¶¶
__`.___. ^.___.´____¶¶¶___¶¶¶¶
_¶¶¶______¶¶¶¶____ ¶¶¶__P__¶¶¶
¶¶¶_________¶¶¶___ ¶¶¶__A__¶¶¶
¶¶¶__________ ¶¶__ ¶¶¶__M__¶¶¶
¶¶¶___________¶__¶¶¶__I__¶¶¶
_¶¶¶___________¶¶¶__Ę___¶¶¶
__¶¶¶________¶¶¶___T__ ¶¶¶
___ ¶¶¶_____¶¶___A___¶¶¶
_____¶¶¶_¶¶____M__ ¶¶¶
______ ¶¶¶____Y__¶¶¶ KOCHAMY
______¶_¶¶¶____¶¶¶ WSPOMINAMY.....
_____¶___¶¶¶_¶¶¶
____¶______¶¶¶

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
**Moja zaduma…**
Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze.
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.


Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie.

Światełko pamięci {***}

Cmentarna cisza, mogił moc
I smutek nie do pokonania.
Tak wiele łez wylanych wciąż
I pustka wielka, nieoszacowana.

Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni,
Zaduma się i znicz zapali.
Tęsknota w sercu znów się schroni,
Bo cierpią Ci co pozostali.

I chyba nigdy to nie minie.
O Boże wspomóż nas w cierpieniu,
Bo tylko Ty nam pomóc możesz,
Dać wiarę, ulgę, ukojenie.


.................)
............... (,)
.............. ( , )
....... ___ \" \\ ! / \" ___
.... (( ***** ¦ ***** ))
.....¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦
W ZADUMIE I CISZY ZAPALAM ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI ...

\"Nie stójcie nad naszymi grobami i nie płaczcie; Nie ma nas tam. My nie śpimy. Jesteśmy tysiącem wiatrów, które wieją; jesteśmy diamentowym blaskiem na śniegu.
Jesteśmy światłem słonecznym w dojrzewającym zbożu; jesteśmy łagodnym jesiennym deszczem, kiedy budzicie się w porannej ciszy. Jesteśmy śmigłym lotem cichych ptaków, jesteśmy łagodnymi gwiazdami, które świecą w nocy. Nie stójcie nad naszymi grobami i nie płaczcie. Nie ma nas tam...\"


Światełko pamięci w ten szczególny dzień dla Ciebie ...
ܓჱܓჱܓჱܓჱܓ ჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓ

żona MIECZYSŁAWA MARKIEWICZA
bliska rodziny GOŁOWACZ

........................)
.......................(,)
..........).........._\'\\!/\'_
.........(,).........(\"\"\"\"\")
......._\'\\!/\'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(\"\"\"\"\")W skupieniu, zadumie ....
w sercu zawsze pamiętam ...

Płomień znicza dziś zapalam w moim sercu
W ciszy myśli moje biegną na cmentarze
W migocących światłach świecy widzę znowu
Tak kochane i tak znane – bliskich twarze.

Łzy pamięci cicho płyną po policzkach
Serce płacze znów tęsknotą co wciąż boli
Cicha rozpacz pomieszana z ich obrazem
Znów się budzi - niezależna od mej woli.

Ich kochanych dłoni ciepły wraca dotyk
Piękny uśmiech na ich twarzach się maluje
Tyle lat już serce moje za nim tęskni
Tyle lat ich bicia serca mi brakuje.

Dom rodzinny znowu wraca wspomnień echem
Pachnie ciastem i miłością już od rana
Lecz to wszystko mocno skryte w mej pamięci
To jak książka z mego życia tam schowana.

Dzisiaj znowu ją otwieram w blasku świecy
Gdy nad grobem swoich bliskich staję w ciszy
I rozmowę z nimi toczę w swoim sercu
A ich serce tą rozmowę zawsze słyszy…..
.....aż do końca.......

Autor: Dar