Gdy patrzę na Twojej zdjęcie, takiej malutkiej Istotki, malutkiego Człowieka zakochuję się coraz bardziej. Jesteś moim darem – moim jedynym dzieckiem.

Moja Córeczko, mój Aniołeczku!

To ja, na zawsze kochająca Mama. Wiem, że to wiesz, bo twoje serce jest połączone z moim na zawsze...

Gdy patrzę na Twojej zdjęcie, takiej malutkiej Istotki, malutkiego Człowieka zakochuję się coraz bardziej. Jesteś moim darem – moim jedynym dzieckiem. Choć długo dojrzewałam do pogodzenia się, że ofiarowano nam tak mało czasu...
Jednak nadal w mym sercu panuje smutek, bo nie dane było nam wspólne długie życie na ziemi, w którym bylibyśmy zwyczajnie rodziną. Często rozmyślam kim byś była, może nauczycielką, lekarzem, urzędnikiem może kimś wielkim, a może zwykłym dobrym człowiekiem...Życie to najwspanialszy dar jaki mogłam Ci dać, przepraszam, jak w jakiś sposób zawiniłam… Wybacz, jeśli tak było...

Nienarodzona, ale masz imię, nigdy niezapomniana – mimo, iż odeszłaś ze świata zanim go przywitałaś, nim zaczerpnęłaś po raz pierwszy powietrze, nim wydałaś pierwszy krzyk....

Nigdy nie spojrzę w Twe oczy i nie usłyszę \"Mamo\"…

Odebrano Ci głos, prawo do pierwszych zabaw, radości, posiłków, pierwszych kroków, młodzieńczych lat oraz dorosłości, wreszcie sukcesów, zmagań, wielkości i rozwoju, po prostu ziemskiego życia...

Nigdy nie poczujesz zapachu nas, rodziców, nie usłyszymy Twego bicia serca i nigdy nie potkniesz się o o korzeń, nie rozbijesz kolana, nie wylejesz soczku, nie umażesz się jedzeniem, nie ubrudzisz się czekoladą, nie dasz nam przespać nocy..

.

Zawsze myślimy o Tobie...

Tak miało być....

Choć minęło już 4 lata od Twojego odejścia... To ból po stracie nienarodzonego dziecka pozostaje w sercu na zawsze...