``(```Nie mówcie, tym
`(,)````którzy stracili ukochanych,
`((?)``że „czas zagoi rany”,
`[_]````nic nie mówcie, że
`[_]```„oni już nie cierpią”
`````Najlepiej nie mówcie nic …
``````Czas,
````````tych ran nie leczy.
`````)```Pozostają,
````(?)````bo śmierć ukochanych
````((,)``jest też trochę,
````[_]``śmiercią nas samych:
``````````coś w nas umiera.
```````Żyjemy, ale nic,
``````nie jest tak,
````jak było przedtem,
```już nie jesteśmy tacy sami….

Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słońce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było....

`````````````` ((,))
`````````````[I⊰♥⊱I]
`````````````[I⊰♥⊱I]
`````````````[I⊰♥⊱I]
♥ Światełko Pamięci ♥

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”

Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słońce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było....

Jaśniutkie światełko mej pamięci niech zawsze płonie ((*)).

Zamknięte oczy, uśmiech na twarzy
Tak jakby właśnie się rozmarzył
A On już odszedł, już daleko
Tam gdzie się tęcza styka z rzeką
A On już w domu, już u Pana
Radośnie śpiewa każdego rana
A On już sobie z Panem wędruje
nic go nie boli, nie popłakuje
Już jest szczęśliwy, już jest radosny
Jak promień, szelest, jak oddech wiosny.

..Czasem odchodzą nasze anioły
I nagle w miejscu staje czas
A z nim cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz...

Jak trudno żegnać na zawsze kogoś, kto jeszcze mógł być z nami.

I choćby pogasły
wszystkie światła ...
nie pozwól
zasnąć nadziei ...
bo gdzieś na dnie
tej ciemności
jest płomień ...
którego
nie zgasi
żaden wiatr ...

Im droższy człowiek tym większy ból , ale wolą Boga jest nasze rozstanie , Nadzieją Dusz Naszych ponowne spotkanie