(*)

─═◊═ ╬ ═◊═─ † ─═◊═ ╬ ═◊═─ † ─═◊═ ╬ ═◊═─

„Wieczne odpoczywanie codziennie w myśli proszę
I noszę w sercu myślach... tych co odeszli noszę
A oni w zamian za to choć nie trzeba nie trzeba
Pomagają codziennie przychylają nieba
A oni w zamian codziennie otulają chronią
I bronią swoim światłem przed złem całym bronią”

─═◊═ ╬ ═◊═─ † ─═◊═ ╬ ═◊═─ † ─═◊═ ╬ ═◊═

Dobranoc Huguniu...

Kocham

Dzieciątka po obłokach stąpające
Dzieciątka o skrzydłach roztańczonych
czy wiecie ile w nas tęsknoty, w nas, matkach opuszczonych...
Kto Was w tą podróż zabrał, powrotną niszcząc drogę,
kto śmiał odległość taką postawić za przeszkodę?
Wy tam - my tu wciąż tkwimy, czekając na spotkanie,
wracajcie z tej podróży, niech ona snem się stanie!
My dla Was wszystko-wierzcie-w nagrodę uczynimy,
by poczuć, dotknąć, tulić...

Nieba Wam uchylimy
Choć niebo dla Was co dzień otworem uchylone,
dla nas ten dzień to piekło, do bólu rozrzażone
Ja wiem, dzieciątka drogie, wiem - takich mam nie chcecie,
co bez radości życia tułają się po świecie.
Wiem, zrobicie wiele, by móc nas rozweselić,
wiem, wiec dostrzegam
szum morza - śpiew anieli.

Gwiazdę na niebie - promyk nadziei, ach...jak ich wiele
blask słońca - ciepło dla mnie od Ciebie
księżyc, bym zawsze drogę mogła odnaleźć
błękitne chmurki - namiastka Twych oczu
zapach konwalii - skóry Twojej świeżość
tęcza - obrazek barwny na niebie, z cudnym podpisem \"Mamo dla Ciebie\".
Dziecino moja, tyle mi dajesz,
za to mą miłość odwieczną dostajesz
uśmiech na co dzień też będzie w odwdzięcz,
choć serce krwawi, choć puste ręce...
Wiesz, ja poczekam, ja będę cierpliwa,
wiem, tam Ci dobrze, tam jesteś szczęśliwy.
Pogodzić się z losem podstępnym mi trzeba,
daleki mi jeszcze bilet do bram nieba.
Lecz dziękuję ze wszystko czym mnie zbliżasz do siebie,
dziękuję za słońce, za gwiazdy na niebie
I czekam w tęsknocie na nasze spotkanie, gdy wieczność
naszą wspólną drogą się stanie...

\"Idę,
nie widzę gdzie,
bo płaczę
za Tobą...\"

Huguniu... jakie to jest niewyobrażalnie tragiczne ukochany Pączku Bączku swojej mamusi...

Coraz bliżej syneczku-do naszego wspólnego święta.
Jakie te moje urodziny są smutne od zeszłego roku.
Gdy byłam dzieckiem -to nie dostrzegałam smutku w moje urodziny-wszyscy razem rodzinnie spotykali się nad grobami.Każdy miał czas dla mnie.A teraz -gdy idę do Synka i Mamy na grób- to przepełnia mnie ogromny smutek w ten dzień-nawet jeszcze większy niż w inne dni.Bo ja Cię będę kochać i tęsknić za Tobą do końca swoich dni-mój pączku-bączku.

[*]

Nasze smutne światełko dla Ciebie maleńki Huguniu...