Wujek, był najbardziej pogodną osobą jaką znałam. Nigdy nie widziałam na jego twarzy chmurnej miny, zatroskania czy gniewu. Widział świat i ludzi w kolorowych barwach. Niegdy nie oceniał, nie porównywał, nie osądzał. Wszędzie, gdzie się pojawiał wprowadzał radość i uśmiech. Przy wujku nie dało się nie uśmiechać. Pewnie w głębi serca kryły się jego codzienne troski, ale nigdy nie przerzucał ich na innych. Wprowadzał ciepło, radość i optymizm w każdym miejscu, w jakim się znalazł. Był wesołym, pogodnym człowiekiem. Będzie nam brakować, jego żartów, powiedzonek i odgłosu kaczek i przede wszystkim ciepła i jedności w byciu rodziną. Był pierwszym, który dzwonił z życzeniami, a jego pasja w rejestrowaniu kamerą wszystkich wydarzeń rodzinnych stanowi teraz ogromny skarb. Będzie nam Cię  bardzo brakowało... spoczywaj w pokoju.