(*)

Znowu listopad, miesiąc zadumy,
Rozbłysnął blaskiem zniczy płonących…
Schylamy głowy w cichej modlitwie,
Składamy wieńce kwiatów pachnących.

Wracamy do tych, których już nie ma
Odeszli w ciszę gdzie wiecznie trwają…
A w Dzień Zaduszny w sposób szczególny
Smutną zadumą do nas wracają…

Wciąż pamiętamy, że z nami byli
Dzielili wspólne troski, radości…
Oni nam byli wsparciem, pomocą
I mieli serca pełne miłości.

Dlatego w naszych sercach wciąż żyją,
Pamięć o Nich na zawsze zostanie.
Przyjmij o Jezu naszą modlitwę
I daj im wieczne odpoczywanie…

Grzesiuniu....[']['][']

światełko zapalam

(*)

światełko dla Ciebie Grzesiu

Zapalone świece
za tych co odeszli
milczące ogniki
płoną czasem przeszłym

pozostały strofy
zapisanych wierszy
ślady łez na kartce
i dotyk najpierwszy

ochronię od wiatru
mizerne płomienie
nieginące echo
najprawdziwszym brzmieniem

koi moje zmysły
i duszę przenika
dotyka wersami
poezji muzyka

ich witraże marzeń
rozpraszają cienie
milczący wracają
jak powiew jak mgnienie

Światełko na niedzielę <<<***>>>

Tym, którzy smutni, którzy zgnębieni
W milczeniu tylko i cierpią, i giną,
Tym dla serc trzeba jaśniejszych promieni
Nad idealną świecących krainą,

Im zimne słowa mędrców nie wystarczą
I praw koniecznych bezwzględna powaga
Nie będzie dla nich osłoną ni tarczą,
Gdy serce gwałtem szczęścia się domaga.

Trzeba im pociech, których nie da życie;
Trzeba anielskich uśmiechów w błękicie;
Trzeba litosnej nad światem opieki;
Trzeba miłości wiecznej, choć dalekiej...

Nie minęło kilka dni i świat…
Przestał istnieć w barwach tęczy
Nie minęło wiele godzin, by, co piękne…
W gruz zmienić i potok łez
Tak los odmienił drogę szczęścia

Tobie dając świat wieczności…
I beztroskie życie
Drugiemu…czas drogi cierni i łez
Pytań bez odpowiedzi…echa cienia…
Oraz wiele niewiadomych i zakrętów

Puste dłonie i wspomnienia niezatarte…
Nigdy z serca nie będą wyrzucone
One pozostaną chwilami bólu
Lecz i wspaniałymi chwilami ciepła…
Niosąc radość - choć przez moment