GRZEGORZ JĘDRASIK (1986–2012) – Nekrolog | FUNER ®

BRAT

11 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

11 lat temu

:****

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

BRAT

11 lat temu

♡

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

BRAT

11 lat temu

♡

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonimowy

11 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

BRAT

11 lat temu

Kocham Cię aniołku ♡♡♡

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

tata Paulinki Zysk

11 lat temu

... Grzegorzowi.
...dlaczego radośni ludzie odchodzą tak młodo?

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Kuzyn

11 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

RENIA MAMA JARECZKA PYRSAKA

11 lat temu

„Gdzie jesteś?”, pytam wiatr.
Odszedłaś. Wiem. I nie wiem.
„Czy wrócisz?”, szepczę.
Znam odpowiedź.
Stamtąd się nie wraca, prawda?

Tęsknię. Wiesz, że tak.
I znów liczę dni, godziny.
Odliczam sekundy, minuty.
Bo choć minęły lata,
ciągle wierzę.

Ale ty nie wrócisz, prawda?
Stamtąd się nie wraca.
Pozostały mi wspomnienia.
Tak ulotne, tak nietrwałe...
Jednak nadal liczę czas.

„Chcę być przy tobie”, mówię.
Nawet to sprawia ból.
Zderzenie z rzeczywistością boli.
Ocieram łzę spływającą po twarzy.
Stamtąd się nie wraca, prawda?

Chciałam dać ci słońce.
Albo wiatr, morza szum.
Wtulona w twe ramiona.
Nie zdążyłam, wybacz.
Stamtąd się nie wraca, prawda...?

/autor nieznany /

◕◕═════♣♣═════◕◕

ŚWIATEŁKO ROCZNICOWE GRZESIU

◕◕═════♣♣═════◕◕

\"Tylko fakt istnienia wieczności pozwala nam
wyzwolić myśl z niewoli życia.\"