Mam serce wypełnione Tobą po brzegi....

Serce ma swoją pamięć.

Dziś człowiek tak często nie wie, co nosi w sobie, w głębi swej duszy, swego serca. Jak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Ogarnia go zwątpienie, które przeradza się w rozpacz.
— Jan Paweł II (Karol Wojtyła)

Czekam na spotkanie ....

MATKA!
Nieludzki urok gwiazd nad sputnikami
nieludzki pomysł śmierci
nieludzkie cierpienie
nieludzki czas co czeka z krótkim nożem renty
nieludzkie piekno mistrzów
a tu zwykła Matka
Jej nos okulary i pacierz na stole
moczopędna pietruszka
z selerem sałatka
I BARDZO LUDZKA MIŁOŚĆ
z początkiem romantycznym
z krzyżykiem na końcu
BEZ ŚRODKA!!!
J.Twardowski

» Michał Bajor » Panie

Panie, który patrzysz na mnie okiem księżyca
Panie, który na mnie patrzysz przez słońce
Panie, który jesteś i śmiercią i życiem, gwiazdy to twe łzy błyszczące
Panie, który wiatrem dachy zdzierasz nam z głowy, który masz we władzy morskich fal siłę
Panie, który w rękach masz ogień pożogi
Tyle razy, tyle razy Cię prosiłem

Daj mi jeszcze odpocząć na ziemi
Nim zobaczę światełko jasne
Nim przed tobą znajdę się niemy
Kładąc na wadze czyny własne
Daj mi tutaj raju spróbować
Muszę wiedzieć czy mi smakuje
ten okruch szczęścia
Jakie słowa i jakie gesty Cię przekonują

Panie, który wiedziesz życie drogą pokrętną
Panie, który oczy mamisz pozorem
Staram się świat czytać jak księgę najświętszą
A cierpliwość jest mi wzorem
Swoje życie w trudzie jak wszyscy chcę przeżyć
Aż się nie zatrzyma serce styrane
Ale nawet kiedy do ziemi się przygnę
Nadal prosić, nadal prosić nie przestanę

Daj mi jeszcze odpocząć na ziemi
Nim zobaczę światełko w mroku
Zanim dojdę do Twojej sieni
Zanim będę miał wieczny spokój
Daj mi tutaj raju spróbować
Na tej ziemi co jęczy znoju
Raju chwilę, a potem mnie prowadz
Do Twoich pokojów....

Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
I cząstka Ciebie umiera z Nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
Struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija Ci ostry sztylet,
Rozpruwa oddech powietrza łyk,
Wspominasz zmarłe, minione chwile,
W gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty, pytasz – Dlaczego?
Próżno próbujesz ożywić sny.
Szczęście to tylko coś ulotnego -
Mrok zawsze zdławi słoneczne dni.
Choć czas lekarzem, jednak zabija
Coś, co by mogło wciąż jeszcze trwać.
Jak wąż się wokół szyi owija,
Dusi nadzieję, rozsiewa strach.

Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy...

Marzę o cofnięciu czasu. Chciałabym wrócić na pewne rozstaje dróg w swoim życiu, jeszcze raz przeczytać uważnie napisy na drogowskazach i pójść w innym kierunku....

Śmierć nie czyni cię smutnym - czyni cię pustym. To właśnie jest w niej złe. Wszystkie twoje zaklęcia i nadzieje, i śmieszne nawyki znikają pędem w wielkiej, czarnej dziurze i nagle zdajesz sobie sprawę, że odeszły, bo, równie nieoczekiwanie, niczego już nie ma w środku.