* * * ŚWIATEŁKO * * * ROCZNICOWE * * * DROGA * * * PANI * * * GRAŻYNO * * * NIECH * * * SIĘ * * * TLI * * *

* * * ŚWIATEŁKO * * * ROCZNICOWE * * * DROGA * * * PANI * * * GRAŻYNO * * * NIECH * * * SIĘ * * * TLI * * *

* * * ŚWIATEŁKO * * * ROCZNICOWE * * * DROGA * * * PANI * * * GRAŻYNO * * * NIECH * * * SIĘ * * * TLI * * *

* * * ŚWIATEŁKO * * * ROCZNICOWE * * * DROGA * * * PANI * * * GRAŻYNO * * * NIECH * * * SIĘ * * * TLI * * *

Idź prosto, prosto, wolniutko
Aż zajdziesz do nieba
Stąpaj równo, cichutko
i pewnie-tak trzeba
Ażeby nikt nie pomyślał
że się boisz, ażeby nikt Cię nie zatrzymał
Czy jesteś już?
Już stoisz
I uśmiechasz się do siebie
Przecież już wszystko wiesz
O tym, że jesteś
A jesteś na pewno w niebie
O to modlimy się my



* * *[Niech Ci ziemia lekką będzie*]

Niech Ci ziemia lekką będzie,
Bo twarda jest jak kamień, bo gorzka jest jak sól.
Niechaj snem wiecznym śpią Twoje złożone ręce,
Bo wieczność już NIE BOLI, bo wiecznym nie jest ból.

córka śp. Leokadii Czerskiej
i siostra śp. Bogusia Czerskiego


___(*)___(*)___(*)___(*)___

___(*)___ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA ___(*)___

___(*)___(*)___(*)___(*)___

.............)
..............(
...........((*))
........{####}
........{####}
........{####}
........{####}
........{####}
......########
.....#########

___(*)___(*)___(*)___(*)___

___(*)___ Śpij spokojnie Aniołku.....

___(*)___(*)___(*)___(*)___

czemu odeszłaś?

Czemu odeszłaś nie mówiąc do widzenia?
Czemu nie powiedziałaś ze idziesz do nieba?
Czy tak naprawdę musiało być?
Czy los nie dawał żadnej szansy Ci?
Teraz nie wrócę życia Twego
Teraz nie przywrócę uśmiechu Twego
Zostawiłaś mnie na tym świecie samą
Zostawiłaś mnie taką zapłakaną.

Życie puste, dni smutkiem owiane
Świt z nocą mieszają się wzajemnie
Nadeszły dni, jakże niechciane
Pustka. Tylko samotności do syta się najem.
Chmury szare, mokry świat
Deszcz za oknem, bez przerwy leje
Czekam od dawna na promieni blask
Z godziny na godzinę tracąc nadzieje.
Szukam sensu wypowiadanych słów
Ciepła minionych ranków i wieczorów
W kalendarzu wspólnych dat
Twojego uśmiechu i Twoich humorów.
Powoli, bardzo wolno mija dzień
W tęsknocie wiara moknie
Pozostał mi po Tobie wspomnienia cień
Lecz wciąż wypatruję go w moim oknie.
Wyrastają z deszczu dziwne postacie
Żal, niespełnienie dręczą do woli
Na pustkowiu w maleńkiej chacie
Nie czujesz, a serce boli.

Ulubieńcy bogów umierają młodo, lecz później żyją wiecznie w ich towarzystwie...

— Fryderyk Nietzsche