Ucichł dziecięcy płacz
nie usłyszy go już nikt,
jako aniołek pośród gwiazd
małe dziecko śpi.

Umilkły już grzechotki
przewijak milczy też,
puste łóżeczko małej istotki
nie doczeka się.

Ucichły kołysanki
bajki poszły spać,
kolorowe przytulanki
nie bedą pieszczot znać.

Choć jest smutno wszystkim
trudno swój ból kryć,
małe dziecko w sercach bliskich
będzie zawsze żyć.

Biała jak mleko,mgła okryła zaspane oczy...
niewinna maleńka łza perliscie po policzku sie toczy.
Płomienny usmiech zgasł jak swieca w starym kościele...
Bezsilnośc,smutek i płacz...

(*) NADZIEJA SPOTKANIA ŁAGODZI BÓL ROZSTANIA(*)

(*)(*)

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią sie cienie
Uwierzymuy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować przyjaciół
Że gdziekolwiek są dobrze im jest
Bo są z nami choć w innej postaci
I przekonaj, że tak ma być
Że po glosach tych wciąż drży powietrze
Że odeszli po to by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole