To co miało sens odeszło razem z Tobą i
zgasło słońce kiedy jeszcze był dzień.
Światełko wiecznej pamięci Pani Gabrysiu

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą.
Są rany, które się nigdy nie zabliźnią.
Są ślady łez, które nigdy nie wyschną.
Światełko Pani Gabrysiu

Miłość jest jak nasionko leśne,
z wiatrem szybko leci,
ale gdy drzewem w sercu wyrośnie,
to tylko razem z sercem wyrwać je można.
Światełko Pani Gabrysiu

Wspomnieniem stałaś się
jak ten zegar co odlicza czas,
jak gwiazdy na Niebie
to wszystko to odbicie Ciebie.
Gwiazdy to Twoje oczy,
zegar to mijający czas.
Nic nie znaczą one
bo Ciebie nie ma wśród nas.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Minęło szczęście,
nie przeszło cierpienie,
a pozostało tylko wspomnienie.
Światełko Pani Gabrysiu

Jak to jest możliwe, że tak wielka tęsknota
mieści się w naszych sercach ?
Jak to jest możliwe, że łzy smutku płyną nieustannie ?
Jak to jest możliwe, że nasz świat zastygł
wśród waszych fotografii ?
Jest możliwe, ale niepojęte !
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Światełko mej pamięci Pani Gabrysiu

Wspomnienia żyją dopóty,
dopóki do nich wracamy.
Rozkwitają tym wspanialej,
im więcej serca wkładamy
w ich pielęgnowanie.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Tylko smutek, tylko żal
i ciągłe patrzenie w dal
ze wzrokiem pełnym wspomnień...
Światełko Pani Gabrysiu

Znam ludzi z kamienia,
co będą wiecznie trwać.
Znam ludzi z papieru,
co rzucają się na wiatr.
A my, tak łatwopalni,
biegniemy w ogień,
by, mocniej żyć.
A my tak łatwopalni,
tak śmiesznie marni,
dosłowni zbyt.
Wiem, że można inaczej żyć,
oszukać, okpić czas.
Wiem, jak zimno potrafi być,
gdy wszystko jest ze szkła.
A my, tak łatwopalni,
biegniemy w ogień,
by, mocniej żyć.
Świat między wierszami
największy ukrył skarb.
Wiesz - w to miejsce czasami
odchodzi któryś z nas.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu