Znam ludzi z kamienia,
co będą wiecznie trwać.
Znam ludzi z papieru,
co rzucają się na wiatr.
A my, tak łatwopalni,
biegniemy w ogień,
by, mocniej żyć.
A my tak łatwopalni,
tak śmiesznie marni,
dosłowni zbyt.
Wiem, że można inaczej żyć,
oszukać, okpić czas.
Wiem, jak zimno potrafi być,
gdy wszystko jest ze szkła.
A my, tak łatwopalni,
biegniemy w ogień,
by, mocniej żyć.
Świat między wierszami
największy ukrył skarb.
Wiesz - w to miejsce czasami
odchodzi któryś z nas.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

To nie tak miało być.
Świat miał być piękny i
pełen Twojego życia.
Światełko pamięci dla Pani Gabrysiu i dla Pani Agnieszki w pierwszą rocznicę odejścia

To co miało sens odeszło razem z Tobą i
zgasło słońce kiedy jeszcze był dzień.
Światełko wiecznej pamięci Pani Gabrysiu

Pod powiekami łez brakuje,
Tęsknota dręczy, wszystko smuci,
W sercu Twój obraz się maluje,
Kto nas bez Ciebie żyć nauczy…?
Światełko Pani Gabrysiu

Gdy szukamy chwil,
które trwały ślad pozostawiły w nas,
kiedy podsumowujemy to, co miało
dla nas znaczenie,
odnajdujemy nieomylnie to,
za czym tęsknimy,
co wyryło ślad w sercach naszych.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Kolejny dzień, a żalu wcale mniej...
Światełko Pani Gabrysiu

Patrzę na płomień tlący się w zniczu,
smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie,
dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Spoczywaj w pokoju, a pamięć o Tobie niech zawsze będzie żywa.
Światełko Pani Gabrysiu

Odeszłaś cicho i bez pożegnania,
jak ktoś, kto nie chce swym odejściem smucić;
jak ktoś, kto wierzy w chwili rozstania,
że ma niebawem z dobrą wieścią wrócić.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Naszykowane dla Ciebie ramiona
tulą dziś wielkie cierpienie.
Serce bijące z radością
złamane dziś wielką boleścią.
Myśli za Tobą stęsknione
rozpaczą są wypełnione.
Jak trudne staje się istnienie
gdy jesteś tylko wspomnieniem...
Światełko pamięci Pani Gabrysiu