Pokój Ci wieczny w cichej krainie,
Gdzie ból nie sięga, gdzie łza nie płynie,
Gdzie słyszysz Boga głos serdeczny Pokój Ci wieczny
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Światełko wiecznej pamięci Pani Gabrysiu

To tak trudno wytłumaczyć...
że się kogoś nie zobaczy...
Że już koniec...że nie wróci...
że nikt tego nie odwróci...
Pozostały nam wspomnienia...
smutek w sercu...łza na twarzy...
Której nikt nie zauważy...
i modlitwa co wciąż łączy...
Miłość...która się nie kończy
Światełko mej pamięci Pani Gabrysiu

Czasem odchodzą anioły i nagle w miejscu staje czas,
a z nim cząstka z nas odchodzi i wielki smutek marszczy twarz.
Czasem na chwile gaśnie słońce,
dusze wypełnia mrok, nikną nadzieja i marzenia,
i w pustce ginie tęskny wzrok, lecz oni ciągle przecież żywi,
nadal są wśród nas.
Ich dusze przy nas pozostały tylko ciała zabrał nam czas...
Jaśniutkie światełko Pani Gabrysiu

Najjaśniejsze światełko do nieba Pani Gabrysiu

\\\"Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny...
dzień...1-ego listopada.

To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH już nie ma wśród nas...
kochamy nadal, więc pamiętamy.

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”

Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.

Kiedy już opuszczam bramy cmentarza...
zmarłe dusze żegnam powoli...
Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję...
że za rok tu przyjść mi pozwoli...\\\"
Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Śladem wspomnień ożywają cmentarze,
dobry duch przyciąga nasze myśli
do wiecznych miejsc
ludzi kochanych,
drogich i bliskich,
ich przerwanych nadziei,
niespełnionych marzeń...
Światełko wiecznej pamięci z modlitwą dla Pani Gabrysiu

Światełko wiecznej pamięci Pani Gabrysiu

Światełko wiecznej pamięci Pani Gabrysiu

W sercu pusto, tylko smutek i żal.
Światełko pamięci Pani Gabrysiu