Człowiek umiera... Znowu za szybko!
Człowiek umiera... Razem z nim wszystko..
Tylko wspomnienia po nim zostają,
Które wciąż mgliste z czasem się stają,
Których tak wiele, jednak za mało...
Znowu za szybko wszystko się stało!
Czasu nie było na pożegnanie...
Teraz zostało tylko płakanie.
Teraz ten smutek w garści Cię trzyma,
Trzyma za szyje, dusić zaczyna...
Póki ktoś żyje, to go kochamy,
Lecz to po śmierci go doceniamy.
wtedy widzimy jaki był cenny,
Wtedy ogarnia smutek brzemienny,
Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota,
Jakże naiwna życia prostota.....
Wtedy wyrzuty nami władają,
Wtedy uczucia hołdy składają...
Wtedy za późno na przeprosiny,
Jedno, co możemy - wciąż się modlimy.
Światełko mej pamięci Pani Gabrysiu

\"Umarłych wieczność dotąd trwa,
dokąd pamięcią się im płaci.
Chwiejna waluta. Nie ma dnia,
by ktoś wieczności swej nie tracił.\" Wisława Szymborska
Światełko Pani Gabrysiu

Ciesz się w niebiosach zacnym gronem,
tam równo wszystkich chcą doceniać.
Choć życie śmiercią zakończone,
to nie oznacza - zapomnienia?
Światełko Pani Gabrysiu

Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Światełko wiecznej pamięci Pani Gabrysiu

Tam, za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobraźni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia, tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....
Światełko Pani Gabrysiu

Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Świat wciąż istnieje, choć Ciebie nie ma,
chociaż odeszłaś - nadal jest ziemia
i pory roku się zmieniają,
dni coraz nowe wciąż uciekają.
Bo one wiedzą, że wciąż Jesteś z nami,
choć nie dotkniemy Cię swymi rękami
i choć nie słychać już Twojego śmiechu
Ty żyjesz w naszych sercach i każdym naszym oddechu.
Światełko Pani Gabrysiu

Światełko Pani Gabrysiu

Światełko pamięci Pani Gabrysiu