Światełko pamięci Pani Gabrysiu

\"Zapada mrok.Święta o krok.
A o dwa kroki- Trzy Zmroki.
Gdy smutno Ci, pamiętaj...phi...
Święta to tylko trzy dni!\"
Światełka świąteczne Pani Gabrysiu

Tylko czas
pozostaje niewzruszony
po Tych co odeszli.
Wspomnienia nie pozwalają
nigdy zapomnieć.
Świąteczne światełko Pani Gabrysiu

Daj nam wiarę, że to ma sens,
że nie trzeba żałować przyjaciół,
że gdziekolwiek są, dobrze im jest,
bo są z nami, choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
że po głosach ich wciąż drży powietrze,
że odeszli po to, by żyć
i tym razem będą żyć wiecznie...
Światełko Pani Gabrysiu

Wokół wielka pustka,
wśród bezkresu pól,
Żadnej żywej duszy,
tylko ból.
Nagle świat płomienny,
stracił płomień, zgubił blask,
bo zabrakło Ciebie.
Światełko Pani Gabrysiu

Ci, co odeszli, wciąż żyją w nas.
W naszych sercach i wspomnieniach
Zostaną tam przez cały czas
naszego ludzkiego istnienia.
Światełko Pani Gabrysiu

Jasnowłosa Pani
czar prysł, a wszystko zdawało się być takie niesamowite.
Myślami próbuję ogarnąć sens istnienia
lecz na próżno załamuję ręce i nie chcę już nic,
wszystko minęło.
Światełko Pani Gabrysiu

PAMIĘĆ I WSPOMNIENIA
TO WSZYSTKO CO NAM POZOSTAŁO
PO TYCH , KTÓRZY ODESZLI.
PAMIĘTAJMY O NICH
DOPÓKI SAMI JESZCZE JESTEŚMY.
ŚWIATEŁKO PANI GABRYSIU

Cudowne pomnę oka mgnienie,
Harmonią tknięty wzrok i słuch:
Zjawiłaś się jak przywidzenie,
Czystego piękna lotny duch.

Śród melancholii, śród udręki,
Śród krzątaniny płonnych dni,
Twojego głosu tkliwe dźwięki
I twarz niebiańska mi się śni.

Lecz idą lata, burz porywem
Najsłodszych marzeń płosząc rój.
I zapomniałam dźwięki tkliwe,
I zniknął widok miły twój.
Światełko Pani Gabrysiu

Jak to jest możliwe,
że tak wielka tęsknota
mieści się w naszych sercach ?
Jak to jest możliwe,
że łzy smutku
płyną nieustannie ?
Jak to jest możliwe,
że nasz świat zastygł
wśród waszych fotografii ?
Jest możliwe, ale niepojęte !
Światełko Pani Gabrysiu