Ty...
Wolna, swobodna, szczęśliwa.
Wolna od codzienności
i świata materialnego.
Wolna od wspomnień
i ciągłych niepowodzeń.
Wolna od ciała i bólu.

My...
Źli, zrozpaczeni, nieobecni.
Ofiary bezradności
torturowani wspomnieniami,
ranieni świadomością,
że Ciebie nie ma.
Uczymy się żyć od nowa
bez Ciebie.
Światełko Pani Gabrysiu

Obłokiem zawsze bądź,
słońcem, które nigdy nie zachodzi.
Otulaj nas nadzieją ...Miłością, która nie odchodzi....
Światełko Pani Gabrysiu

W świetle lampki nagrobnej
Uwięziony jest czas
Ten, który mija nieuchronnie
I ten, który nieustannie przypływa

W cieple migocącego płomienia
Zamknięta jest pamięć
Ta tkliwa w osłonie miłości
I ta w okruchach wspomnienia

Jesteśmy za tymi, co odeszli
I przed tymi, którzy przyjdą po nas
A między nami zawsze jest światło
Wiecznej tęsknoty za doskonałością
życia chwili ....
Światełko Pani Gabrysiu

Słowa nie pachną tak jak kwiaty,
ale tworzą najpiękniejszy bukiet
PAMIĘĆ I WSPOMNIENIA.
Światełko Pani Gabrysiu

Światełko pamięci Pani Gabrysiu

Ci, co odeszli, wciąż żyją w nas
w naszych sercach i wspomnieniach.
Zostaną tam przez cały czas
naszego ludzkiego istnienia.
Światełko Pani Gabrysiu

Światełko Pani Gabrysiu

W chwili skupienia i wyciszenia,
pomyślmy też o Tych, których z nami już nie ma.
Światełko Pani Gabrysiu

Płomyków tysiąc
cicho płonie,
jak dywan świateł
ciepłych, ruchliwych,
jak pozdrowienie
przyjaznych dłoni
dla nich- już zmarłych,
od nas – żywych.
Światełko Pani Gabrysiu

Zamknąć oczy, nie myśleć,
nie męczyć się rozmowami.
Zamknąć oczy i usnąć,
odpłynąć z aniołami.
Zamknąć oczy, nie tęsknić,
uciekać przed smutkami.
Zamknąć oczy, nie cierpieć,
schować się między snami ...
Światełko Pani Gabrysiu