_____o$$$$$o_______o$$$... $o
____o$$$_____$o___o$_____$$$o
___o$$$________$_$________$$$o
___o$$$______ (░)(░) ______$$$o
___ o$$$____(░)-(✿)-(░) ___$$$o
______ o$$$___(░)(░)____$$$o
_________o$$$_______$$$o
____________o$$$_$$$o
______________o$$$o Smutno mi dzisiaj...

Złocisty płomyk świecy migocze
Oświetlając człowieka,talerze
i puste miejsce przy stole.
Blask świecy porusza ich cieniem.
Ale on tego nie widzi ,zajęty wspomnieniem
Zamyślony w okno się wpatruje.
Na spływającą łzę, nie reaguje.
Siedzi sam, a dzisiaj Wigilia
/nikt nie powinien być samotny/...
I szepcze, Boże życie tak szybko przemija...
Co teraz dzieje się z ludźmi?...
Są obojętni,nieczuli ,niczym kamienie!
Za oknem mrok otulił już ziemię.
Wtem wypatrzył pierwszą gwiazdę na niebie.
Jak błyskawica wspomnienia przeleciały.
Zieloną choinką pięknie zapachniały
Zamykając oczy, do wspomnień powrócił.
Jak przy wigilijnym stole z rodziną był.
Iskierka radości serce mu rozgrzała.
I naraz..cichutko kolędę nucić zaczyna.
Tęsknotę i wspomnienia w sercu skrył.
Nikt mu nie zabierze tego, co przeżył.
Wesoło z oddali dźwięk dzwonków dochodzi
to znak, że na świat Boże dziecię przychodzi.
Złocisty płomyk świecy mruga wesoło
Oświetlając człowieka pogodne już czoło...
Prosi Jezusa małego w modlitwie
By przytulił naszych bliskich do siebie
By byli szczęśliwi u boku Ojca w niebie
By jedność i zgoda tu ,na ziemi panowały:
Błogosław nam, Panie, Boże mały!

Światełko miłości do nieba wysyłam...(♥)(♥)

Dźwięki kolędy płyną z oddali,
stare wspomnienia znów powracają
i łza niejedna cicho się toczy,
obrazy wolno się przesuwają...
Jeszcze tak niedawno dziecięce rączki
matczyną szyję obejmowały,
a na ojcowe, twarde kolana
małe urwisy się wdrapywały...
Zmrok dawno zapadł, północ się zbliża,
a jeszcze nadzieja się w duszach tli,
że może dzisiaj, w noc wigilijną,
ktoś bliski sercu otworzy drzwi.
Na umęczonej,smutnej twarzy,
zamiast uśmiechu łza znów gości...
Smutne są święta ludzi samotnych...
Nie proszę o tę samotność najprostszą,
pierwszą z brzega,
kiedy zostaję sam jeden jak palec,
kiedy nie mam do kogo ust otworzyć...
Nawet strzyżyk cichnie ,choć mógłby ćwierkać,
przynajmniej jak pół wróbla,
kiedy żaden pociąg pośpieszny nie śpieszy się do mnie,
zegar przystanął żeby przy mnie nie chodzić,
od zachodu słońca cienie coraz dłuższe...
Nie proszę o tę samotność trudniejszą,
kiedy przeciskam się przez tłum
i znowu jestem pojedynczy...
Pośród wszystkich najdalszych bliskich...
Proszę o tę prawdziwą, kiedy mówi przeze mnie,
a mnie nie ma...

ksiądz Jan Twardowski
[2014-12-24 20:58:05] ania jurkiewicz: Byłaś taka zwyczajna
rozbawione włosy
w ogrodzie nad porzeczką
z jednym listkiem twarz
nic o tym nie wiedziałaś i ja nie wiedziałem
że można się tak widzieć już ostatni raz

leciutki wierszyk a pomieścił
rozstanie jak kosteczki śmierci

Wyśniona noc, wspaniała noc,
każdemu z nas przynosi radość i nadzieję
Ale są tacy ,którzy dzisiaj ,zamiast się cieszyć-płaczą-
wspominając wspólne święta,
Wieczór już,wszystko jest naszykowane,
jeszcze opłatki położę na stół i zaczekam,aż zabłyśnie gwiazdka pierwsza i Wigilii zabrzmi ton...
Podchodzę do okna,na Was czekam...
Nagle dzwonek, ktoś puka do drzwi...To nie Wy...
Poczułam w sercu ukłucie ,a na policzku łzy...
Tato, nie zapomnę naszych pięknych świąt,
jeszcze wczoraj byłeś tu, dzisiaj został tylko ból
i puste miejsce przy stole, nad którym dusza Twoja jest..
Przyszła noc, taka niewinna , taka inna...
W tę noc rodziny,przeżywają swoje radości i smutki.
a ja kolejny już rok, wracam do tamtej chwili,
gdy razem przy stole, dotykiem Twych rąk,
składałeś nam świąteczne życzenia ...
Zostały wspomnienia, smutek i żal,
na stole zaś pusty talerz i biały opłatek...
Tato, nie zapomnę tych pięknych świąt,
jeszcze wczoraj byłeś z nami tu , dzisiaj została tęsknota i ból...
I puste miejsce przy stole, nad którym dusza Twoja jest...

Aniołki w niebie mocno się cieszą ,że z nimi jesteście,
każdy z nich nawet z radości skacze,a tu za Wami rodzina płacze...
Gdzie sprawiedliwość -powiedz Panie...
Dlaczego dobrych ludzi do siebie zabierasz,
a zostawiasz, zbirów, złodziei,czemu nie dajesz ludziom nadziei?
Dzisiaj prośbę do Ciebie mam...
Spraw,niech nasze Anioły zaśpiewają ,
niech przerwą tę tęsknotę i ciszę...
O to cię proszę...chcę Ich usłyszeć...
Niech w dzień narodzin Syna Twojego,przerwą nasz smutek...
O to Cię proszą wszyscy ci ,co patrzą na puste talerze i miejsca przy stole......

Za oknem pierwszy śnieg prószy już,
otula cały świat w biały plusz.
A świat przez ten śnieżny chrzest
wielką białą kartą jest.
Biegnę do Was alejką przez park,
czar­ne niebo w ra­mionach kołyszę.
Gu­bię po śniegu sreb­rne śla­dy gwiazd,
biegnę i mro­zem dyszę.
Wy cze­kacie na mnie...wiecie,
że jak zwykle przyjdę...
Słyszę niebiańską mu­zykę...a może ciszę smutnych świąt?

W marzeniach widzę znów święta. Te święta, które znam sprzed lat. Drzewa w światłach błyszczą i dzieci milkną wsłuchane w ciche dzwonki sań. W marzeniach widzę znów święta. Ślę Wam modlitwy pełne ciepłych słów. Niech radosny będzie ten czas i niech święta białe będą znów. W takt kolędy niech wieją wiatry, szumią drzewa, a wspomnienia niech dodadzą mi sił... Ta rzeka, którą widzicie, jest rzeką pełną łez....Płomyk do nieba...

Modlitwa i najpiękniejsze światełka w Tym szczególnym dniu w ofierze...

Tęsknota jest bolesna...światełko i modlitwa...Anioły,Aniołki i Aniołeczki...odpoczywajcie w ciszy i spokoju...

Piękne lampeczki wraz z modlitwą...

Światełko i moja modlitwa za wszystkie dni mojej nieobecności niech trwa na wieki [*]