)
((
)
/( (
( ( , ) )
( ( , )) )
( (( , ) ))
( ( (( , )) )
__.|/.__
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[[[[[|]]]]]
[][][][][][][]


Po twarzy płynie łza,tak powoli...jak strumyk ,mijając każdy dołek i zmarszczkę,to ona pokazuje jak bardzo boli brak ukochanej nam osoby...(*)(*)(*)
MOJE NIEUSTAJACE SWIATELKO PAMIECI...

i mama Remigiusza R.

"Nadzieja podobno umiera ostatnia."

Zawsze w mej pamięci (*)

[*][*][*][*][*]...

♥```
♥```
♥```````)
♥```````((
♥```````)))
♥``````((())
♥``````(()))
♥``````((()))
♥`````[<^>]
♥`````[<^>]
♥`````[<^>]
♥`````[<^>]
♥`````[<^>]
♥`````[<^>]
~♥~♥~♥~♥~♥~♥~
SPOCZYWAJ
W POKOJU
~♥~♥~♥~♥~♥~♥~

Światełko mej pamięci na dobranoc (***).

``````````•:::::•
```¸,.•´¨`•.( -.- ).•´¨`•.,¸
```¨`•-α•--( “)(“ )-•-α •´
Jak trudno na twarzy mieć uśmiech,
gdy w oczach palą się łzy.
Jak trudno być obojętnym,
gdy serce z bólu drży.

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
ŚWIATEŁKO DO NIEBA