[*][*]

Bliskość, która przywraca ci kształt.
On odszedł.
Kiedy odchodzi człowiek, bliskość ulatuje jak ptak,
w nurcie serca zostaje wyrwa,
w którą się wdziera tęsknota.

Tęsknota - głód bliskości
Odkupienie - fragm. Jan Paweł II.

MOŻNA ODEJŚĆ NA ZAWSZE BY STALE BYĆ BLISKO...

.........................(
...........................(,)...
...........(............(*****)
..........(,)........ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
........(*****)..........FILIPKU NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO WRAZ Z MODLITWĄ
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ..
Za wstawiennictwem św.Jana Pawła II prosimy o wszelkie łaski w niebie
dla naszych dzieci i bliskich.


^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ KANONIZACJA JANA PAWŁA II ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^


Musicie być mocni mocą nadziei ,która przynosi pełną radość życia i
nie dozwala zasmucać Ducha Świętego !
Musicie być mocni mocą miłości,która jest potężniejsza niż śmierć...
Musicie być mocni miłością,która cierpliwa jest,łaskawa jest...

św. Jan Paweł II


•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•

ŚWIATEŁKO W NIEDZIELĘ MIŁOSIERDZIA BOŻEGO I KANONIZACJĘ NASZEGO BŁOGOSŁAWIONEGO JANA PAWŁA II ORAZ JANA XXIII.DLA CIEBIE FILIPKU ....

Święty Janie Pawle II miej w opiece całą naszą Aniołkową rodzinę.

FILIPKU SPIJ SPOKOJNIE ANIOLKU KOCHANY

....Jestem samotna.Nie brakuje ludzi dookoła,ale samotność to dziwnie dławiące uczucie nieprzynależenia,wyobcowania i odrzucenia.To poczucie przerażliwego smutku,który czai się na dnie serca i czasem rozlewa się po całym ciele jaik choroba.
Nawet jeżeli masz srece bardzo niewielkie,może w sobie pomieścić przeogromny smutek.Samotność jest wielka jak dzień.Bo gdy wszystkie Twoje tkliwe struny są zamnknięte w jednej melodii,jesteś jak natchnion y instrument w orkiestrze.A kiedy nagle orkiestra odchodzi zapada cisza i żadne twoje dzwięki nie mogą się do niej dostroić.
Niektórzy ludzie rodzą się samotni.To nieuleczalna choroba,która pustoszy ich wnętrza,więc przez całe życie próbują tę pustkę czymś wypełnić-nauką,pracą,miłością,sztukąsięgają coraz wyżej,idą coraz dalej,żeby zagłuszyć czymś ciszę trwającą w środku...i w końcu gdy staną zmęczeni,dopada ich samotność,która nie jest niczym więcej jak przerażliwym bólem duszy.To krzyk,którego nikt nie usłyszy,jak tonięcie pośrodku oceanu,jak doświadczanie raz po raz czegoś nieodwracalnego,tyragicznego,ostatecznego,czegoś,co nie może istnieć w świecie,bo musi zamieszkać w człowieku i trawić go jak powracająca gorączka.
PO TWOJEJ ŚMIERCI SYNECZKU JESTEM SAMOTNA I Z WIELKIIM BÓLEM....

˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜
       
░✿ڿڰۣ—  Dla Ciebie —ڿڰۣ✿░
         ANIOŁECZKU     

˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜

Synku...