Słowa nie wyrażą cierpienia, łzy nie umniejszą bólu, słońce nie rozjaśni twarzy, nic już nie będzie takie jak było. Żyję dalej lecz czy to życie? Dzień za dniem snuje się powoli. Serce tak tęskni, a dusza woła, tak mocno pragnę Twojego powrotu, lecz taki świat, że nic nie zdoła przywrócić życia gwieździe co spadnie. Tyle marzeń nie spełnionych, tyle wypraw nie odbytych, tyle słów nie wypowiedzianych, tyle rzeczy nie poznanych....

Bylem dzis na grobie Twoim moj maluszku.Twoje zdjecie tam widnialo - usmiechales sie tam do nas, do calego swiata. Brak mi Ciebie synku. Urodziles sie - bylem dumny. Gdy odszedles w moim sercu gosci tylko i gorycz i tesknota...czekaj tam na nas synku - czekaj na swoich bliskich...

Syneczku(*) moj kochany...lza za lza splywa, bol serce me rozrywa a Ty nie wracasz...Boze jak to boli - moj malutki Anioleczk(*) byl i zniknal niespodziewanie w snie Go zabrales- powiedz czemu, przeciez byl taki niewinny, byl iskra mojego zycia...(*)

Dobre przeżycie żałoby
1. Wolno mi poświecić się żałobie, nie pytając, co inni o tym sądzą.

2. Wolno mi przeżywać ból, gniewać się i złościć.

3. W czasie żałoby wolno mi wycofać się z życia i poświęcić się życiu moimi wspomnieniami.

4. Wolno mi odczuwać wdzięczność do człowieka, pomimo, że boli mnie jego strata.

5. Wolno mi dopuszczać pytania o moje zaniedbanie w stosunku co do tego człowieka. Jeśli wiem, że jestem winny, można mi przyznać się do tej winy i uwolnić się do niej.

6. Wolno mi dopuszczać pytania o brak serca i zrozumienia chorego do mnie. Wolno mi też przebaczać mu jego winę.

7. Wolno mi modlić się do Boga, uskarżać się i żalić, a gdy jestem bardzo speszony - milczeć. Wolno mi się przy nim "wyładować".

8. Wolno mi mieć nadzieję na życie po śmierci a jednocześnie nadzieję na moje życie tu na Ziemi.

9. Wolno mi tak bardzo się smucić jak jest to dobre dla mnie i mojego "wyzdrowienia".

10. Wolno mi tak prowadzić "nowe życie" po okresie żałoby, jak uważam to za dobre i właściwe.

(*)

Filipku....

dla Ciebie swiatelko Kruszynko