Czas odchodzi, jak rwąca rzeka,
ani nie przyspiesza ani nie poczeka...
A w oddali ponad mgłą,
czysty orszak białych róż,
kiedy Twoja dusza śpi,
one wyruszają już.
Mają wygląd zwykłych łez,
teraz wszystkie, jeśli chcesz
niosą piękne dary Ci-
chociaż wszystko to się śni,
to dostajesz od nich w darze,
zapomniane ludzkie twarze...(*)

Czym jest wspomnienie ?
Tym co odeszło ...
Łzą która liczy czas miniony ... szczęściem ukrytym głęboko w sercu
i tym co w nas pozostało...
Czym jest wspomnienie ?
Radością ...
tęsknotą ...
smutkiem ...
pragnieniem ...
żalem i błaganiem ....

Odpoczywaj w pokoju Aniołku.

Światełka pamięci
{**}*{**}*{**}*{**}*{**}*{**}

Cóż mam Ci powiedzieć.
Gdy łza słona spływa
po policzku moim.
I sił mi wciąż ubywa.
Stoję u bram nieba
i pytam wciąż uparcie.
Kim jestem?
Kim byłam?
I jak serce dzwonu,
które bije z oddali.
Wołam po kryjomu.
Czy sił mi wystarczy by żyć?
Stoję na linii horyzontu
i pytam wciąż siebie.
Jak żyć mam?
Bez CIEBIE.
Bez marzeń.
Patrząc wstecz uparcie,
a zegar czas odmierza,
biegnąc w przód uparcie.
Do nieba kieruje te moje wołania.
Lecz niebo kamienne dzisiaj.
Głuche na moje wezwania...(*)

KIM JESTEŚ???
Lecieć bym chciała -
za jasnym gdzieś zdrojem.
Myśl puścić wolno,
jak wody bieżące...
I widzieć tylko łan
zboża i słońce...
- KIM Jesteś, szczęście?
- Spokojem?
Lecieć bym chciała,
lecz nie wiem,gdzie?
Wyciągnąć ręce i
przywrzeć płomieniem...
Idę - a za mną cień
smutku dawnego...
KIM Jesteś, szczęście?
- Złudzeniem?
Lecieć bym chciała
do chwilek tych jasnych.
Gdy życie, pragnień
nieświadome własnych,
jest jako blaski,
co na wschodzie dnieją...
KIM Jesteś, szczęście?
- Nadzieją?
Lecieć bym chciała...
sen cichy, sen zloty.
Prześnić samotna i
konać z tęsknoty.
I "kocham" mówić dalekim spojrzeniem...
KIM Jesteś, szczęście?
- Pragnieniem?
Lecieć bym chciała i
nie wrócić więcej...
Raz tylko serce uderza goręcej,
a potem cisza...
wszystko się prześniło...
KIM Jesteś, szczęście?
- Mogiłą?...(*)

_______(
______(,;)
_____〖♥〗
_____〖♥〗
_____〖♥〗
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
Niedzielne światełko
pamięci z Gdyni-Orłowa...
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥

Słyszysz...?
Nie, to nie deszcz.
To tylko krople łez,
spadają na serca dno.
Widzisz...?
Nie, to nie strach.
To tylko wzruszenie,
powoduje dłoni drżenie.
Słyszysz...?
Nie, to nie głos z telewizora.
To moje serce ściśnięte,
szeptem Ciebie woła.
Widzisz...?
Nie, to nie grymas niezadowolenia.
To moje usta skrzywione z cierpienia, żeś daleki tak….
Że będziesz jeszcze dalej….:(
Zły bez Ciebie świat...
Smutne dni bez Ciebie...
Przytul mnie do siebie....
tak tego potrzebuje...

Każdy na świecie
swój płomyk ma.
Każdemu się palą
życia drwa.
Lecz losu zrządzeniem
czasem jest tak.
Że gasną płomyki,
kończą się tlić drwa.
Czymże jest życie,
tak krótko trwa.
Śpieszmy się kochać zanim
w oku zakręci się łza.
Śpieszmy z bliskimi
rozmawiać co dnia.
Aby nie szukać węgla
przez łzy,aby daremnie
nie żałować minionych dni.

To nie prawda co się stało
Naszych wspólnych dni
było o wiele za mało,
Gdyby ta jedna łza
zmyła całe cierpienie,
Ale nie,z tej strony
nie ustąpi ukojenie,
Tak pusto tu bez Ciebie
Gdzie ty jesteś w niebie ?
Nie odpowiadasz wiem,
tyle pytań czeka czeka ,
a czas niestety ucieka...{{**}}