DLA CIEBIE SIOSTRZYCZKO !

Dla Ciebie Siostrzyczko niosę te kwiaty
w zadumie i w zamyśleniu
staję przy Twoim grobie
łzy płyną z oczu serce mocno bije
oddechu złapać nie mogę
kiedy odtwarzają mi się w pamięci
obrazy z naszego dzieciństwa

Pozostały po Tobie tylko wspomnienia. Dlaczego giną tak pozytywni ludzie?. [*] ;(

W niebie Ci najlepiej...
Tak już musiało być
[*]

Taka byłaś słoneczna wblaskach ,w kwiatach , radosna , cała byłaś w uśmiechach , taka śliczna jak wiosna . Cała byłaś miłością , wszystko było możliwe , oczy lśniły iskrami , taka byłaś szczęśliwa . Lecz to szczęście Bóg zabrał nie pytając czy może ,pozostawi rodzinę całą skrytą w żałobie .

To nie był Twój czas ,ani Twoja chwila . To świat się pomylił ! Nie uwierzę że Bóg tak chciał ! I że wybiła Twoja godzina !

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

Światełko dla Ciebie. ;((

światełko dla Ciebie kochanie mama

Podążaj w stronę światła (*)