Gdy się miało szczęście , które się nie trawia czyjeś ciało , ziemię całą , a została tylko fotografia , to - to jest bardzo mało .

Ja ciągle mam Ją przed oczami i ciągle stoi przy mnie żywa , ja wiem , powiedzą mi niektórzy Ona teraz jest szczęśliwa . Ja ciągle widzę blask w Jej oczach , uśmiech na twarzy , radość wielką i to jak bardzo żyć pragnęła , lecz śmierć okrutna Ją zgarnęła . Szczęśliwa była tu z bliskimi , siostrami , bratem , rodzicami lecz bóg powołał Ją do siebie by miała piecze teraz nad nami .

Kilka miesięcy już minęło odkąd Ciebie nie ma,
odkąd wraz z tobą umarła cząstka mnie,
nadzieję i wiarę przysypała ziemia,
a ty na zawsze zasnęłaś w wiecznym śnie…

Kilka miesięcy już minęło odkąd Ciebie nie ma,
a jednak to wszystko nadal we mnie tkwi,
znowu przytulam tabliczkę z kamienia
i znowu kapią na nią moje słone łzy…


Kilka miesięcy minęło odkąd Ciebie nie ma,
to właśnie wtedy wszystko się skończyło,
od tamtego dnia nic nie ma znaczenia,
nie ma Cię to tak jakby mnie nie było…


Kilka miesięcy już minęło odkąd Ciebie nie ma,
każdego dnia mniej zniczy na grobie,
niektórzy zapomnieli, czas wszystko pozmienia,
ja nigdy , przenigdy nie zapomnę o Tobie!

Daj mi wiarę , że to ma sens że powinnam przestać rozpaczać , że gdziekolwiek jest dobrze Jej tam, że jest ze mną choć w innej postaci . I przekonaj że tak ma być że po Jej głosie wciąż drży powietrze, że odeszła po to by żyć i że tym razem będzie żyć wiecznie .

Przez wszystkich lubiana - nigdy przez nas nie zapomniana
Pamietamy [*]