Tumidajewicz

..........)
.........(,)
......._\'!/\'
.......(\"\"\"\"\")
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ
Światełko Pamięci

Odtwórzmy w pamięci te piękne dni ...
Gdy Oni z Nami przez życie szli ...
Ich ciepłe dłonie ciało nam grzało ...
A dobre słowa serce radowało ...
Niech takie wspomnienie
zawsze jest z Nami ...
By nigdy nie czuli, że są tam sami ...

Ewelinko
Choć łkają serca nasze ale wierzę mocno , że Jesteś szczęśliwą tam u Boga.
Oręduj za nami:((*)(*)(*)

Swiatełko dla Ciebie EWELINKO.

My nie umrzemy nigdy (...) Umiera tylko czas. Przeklęty czas (...)
Kiedy kochamy, stajemy się nieśmiertelni i niezniszczalni, jak bicie serca, jak deszcz lub wiatr..

Tak trudno to wytłumaczyć,
że się Kogoś nie zobaczy,
że już koniec,że nie wróci.
Pozostaną wspomnienia,
smutek w sercu,łza na twarzy,
modlitwa co wciąż łączy,
miłość,która się nie kończy....

Ci, których kochamy,
nie umierają nigdy,
bo miłość to nieśmiertelność.
]```
]`````)
]````(,)
]````(,)
]```(___)
]```(___)
]```(___)

NIEGASNĄCE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI Z MODLITWĄ

Gdy Ciebie nie ma

Świat staje się szary

Całe piękno ginie gdzieś w oddali *
*``````(,))
*`````((,) ))
*`````(((,)) )
*````(( ((,) )))
*``````[IIII]
*````[*▓*▓*]
*````[*▓*▓*] ŚWIATEŁKQ PAMIĘCI WRAZ Z MOJĄ MODLITWĄ ...,PRZESYŁAM ...PROSTO DO NIEBA...

•═══════((¯`•★•´¯))══════•
Pewnej kobiecie zmarł synek. Kobieta bardzo rozpaczała.

Którejś nocy synek przyśnił się jej. Szedł drogą ubitą kamieniami a przed nim łąka i zieleń nadnaturalnej piekności. Dziecko dźwiga wiadra pełne wody, chce wejść na tę łąkę ale co się zblizy droga wydłuża się i łąka się oddala. Dziecku chce się pić a nie może napić się nawet kropli z wiader musi dojść do łąki i napić się wody źródlanej, ale dojść nie może.

Matka podchodzi do dziecka i mówi:

- „Syneczku postaw wiadra i pobiegnij na łąkę i możesz napić sie wody z wiadra, będzie Ci lżej”.

- „Nie mamusiu nie mogę Te wiadra to nie wiadra wody to wiadra twoich łez, a jedna łza waży tyle co tysiące wiader wody”.

Matka obudziła się, przestała rozpaczać a pomodliła się za swojego synka. Następnej nocy synek znowu jej się przyśnił. Tym razem szczęśliwy, uśmiechniety biegał po łące, bawiąc się ze zwierzętami, a dalej stał ładny domek. Matka spytała synka czemu taka zmiana. Synek jej odpowiedział:

- „Widzisz mamo każdy z nas popełni jakiś grzech, choćby najmniejszy. I żeby dojść do tej łąki, do tego domu musimy odbyć pewną drogę. Droga ta zależy też często od naszych bliskich. Jeśli popadają w rozpacz tak jak Ty droga nasza się wydłuża. Każda łza jest ciężarem nie do zniesienia i długością nie do zmierzenia. Każda modlitwa skraca drogę. Gdybyś nie rozpaczała już dawno bym tu był. Musisz też wiedzieć że często rozpacz zamyka nam na zawsze możliwość spotkania i zamieszkania razem w tym domu.”

wg Emmy Simms
•═══════((¯`•★•´¯))══════•

.......ŚPIJ EWELINKO SNEM ANIOŁA - TAM CIĘ ZBUDZIĆ NIKT NIE ZDOŁA.....

•═══════((¯`•★•´¯))══════•
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

(*)(*)(*)

tata śp Krzysztofa Jarczyk