ANIELE... mój...

kiedy Two­je skrzydła
do bram nieba Cię uniosły,
kiedy mnie opuściłeś....
opuściłeś...ziemię
ser­ce z roz­paczy pękło.
W każdej je­go cząstce
za­gubionej, między
niebem a...ziemią
nadal...nieustającym
pięknem jesteś....
Czas nie zmienia...nic,
smutek..łzy...cierpienie.
Życie bez Ciebie,
to prze­nikający ból...
dusza łza­mi otulona
szu­ka ukojenia,

Aniele mój...
opuść skrzydła...
proszę...wróć....


wiem...w niebie Two­je miej­sce, ale...tak bardzo...tęsknię

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

ŻYCIE BEZ CIEBIE JEST CHWILĄ CIERPIENIA...
WŚRÓD STRAT....
WIDZIMY JAK NIEUBŁAGANIE...
PĘDZI CZAS...
ILE ŻALU I MIŁOŚCI SIEDZI TERAZ W NAS...

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

WIECZORNE ŚWIATEŁKO ZAPALAM DLA CIEBIE EWELINKO

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Tumidajewicz

____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•
Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…
____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•

Na zawsze w mym sercu .

Światełko pamięci wraz z modlitwą.
(*)(*)(*)

(*)(*)(*)

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Na zawsze w mym sercu .

wieczorne światełko pamięci dla Ciebie Ewelinko

Tumidajewicz

─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
Kiedy tęsknię
zamykam powieki i jesteś
tak bardzo chcę być blisko Ciebie
aż znów w sercu cud staje się

Kiedy tęsknię
wyciągam do Ciebie bezwiednie
bezradne jak noc moje ręce
dosięgnąć chcą Twoich rąk

Lecz choć dzisiaj tak daleko nam
do siebie
wiem jedno
na pewno zobaczę Cię znów...

Kiedy tęsknię
zamykam powieki i jesteś...
I jesteś..
...JESTEŚ...
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─