Ewelina Rettig

Ewelina Rettig

25 lat

data urodzin:
01-01-1983
data śmierci:
25-12-2008
krótki URL:
Zgłoś nadużycie
Zapal świeczkę

Ewelina Rettig

Mama Łukasza Młot

12 lat temu

Strata połowy serca jest jak strata połowy świata…
Ból w sercu jest ciężarem prawie nie do uniesienia…
Łzy są tak gorzkie…Dzień jest tak długi…
Noc bezsenna…Tęsknota tak WIELKA

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

mama Michała

12 lat temu

Tumidajewicz

.......…,•’``’•,•’``’•,....
.…...…’•,`’•,*,•’`,•’
....……....`’•,,•

\"...Niby wszystko takie jasne, a tak ciemno,
Że powtarzać sobie muszę - nie jest źle(...)
Gdy się gubię, kiedy wątpię - pilnuj mnie...
Kiedy dygot serca budzi mnie o świcie
Kiedy marzeń sieć na strzępy życie rwie
Kiedy, mimo jasnych prognoz, czarno widzę
Bądź jak światło w tym tunelu - prowadź mnie...\"
.......…,•’``’•,•’``’•,....
.…...…’•,`’•,*,•’`,•’
....……....`’•,,•

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

mama Michała Ruta

12 lat temu

Swiatełko wraz z modlitwa dla Ciebie EWELINKO.

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

****

12 lat temu

Na zawsze w mym sercu .

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

Rodzice Paulinki Zysk

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

mama Michała Ruta

12 lat temu

(*)(*)(*)(*)
Swiatełka za dni mojej nieobecności dla Ciebie EWELINKO.

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

tata Michała Ruta

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

Wojtek bliski Eweliny Skw.

12 lat temu

Tylko pamięć i modlitwa jest największą miłością,
jaka mogę Tobie Ewelinko ofiarować.
Jezu Ufam Tobie.

:((*)(*)(*)(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

mama Michała

12 lat temu

Tumidajewicz

☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸☸ڿڰۣ—
Minuta za minutą
Godzina za godziną...
biegną, biegną...przeminą
I my też przemijamy
nikniemy jak te chwile
Myśl tylko gdzieś zaświta
to już...już...tylko tyle?
A planów było tyle....
☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸☸ڿڰۣ—

Zgłoś nadużycie

Ewelina Rettig

Rodzice ś.p. Przemysław Liszka

12 lat temu

^*^Jesteśmy przy Tobie naszą pamięcią i modlitwą^*^

Łza


„Kap... i spadła. Roztrzaskała się o realia.
A toczyła się tak spokojnie po twarzy.
Po twarzy bez wyrazu, przeźroczystej.
Lecz cicho! Bo dusza tej mgły jeszcze marzy.
Kap... i spadła. Rozbiła się o rzeczywistość.
Była zbyt słaba, nieziemsko delikatna.
Przeraziła ją wymarzonych perspektyw mglistość.
Ona jest przecież dziecinnie jedwabna i księżycowa.
Kap... i spadła. Zderzyła się z prawdą.
Łza, która szuka szczęścia i oparcia
A spotyka się z bezlitosną pogardą
I brakiem tolerancji, współczucia. Boi się starcia.
Kap... O nie! Już nic nie spada.
Skończyły się łzy. Brak im sił na rzeczywistość.
Zrozumiały, że nic nie pomogą,
Są cicho. Chcą zachować swoją swoistość.
Nie ma już nic, co by mogło spływać po twarzy.
Nie ma już łez, które załamywały promienie świata.
Nie ma już sił na płacz. Każdy swą wartość waży
i zdejmuje odważniki. A może waga jest zepsuta? „

Zgłoś nadużycie

Poprzednia 1 2 3 ... 2249 2250 2251 2252 2253 ... 3045 3046 3047