Całe to nasze życie pędzi nieubłaganie do przodu.
Mija dzień za dniem,miesiąc za miesiącem.
Pewne rzeczy się kończą,inne zaczynają.
Odchodzą od nas na zawsze ludzie,których kochamy.
Kończą się wieloletnie przyjażnie.
Czasami zaczynają się nowe znajomości.
Tak się zastanawiam ile znaczymy...co znaczymy...?
I czy rzeczywiście mamy wpływ na to wszystko co się wokół dzieje..?
Nie wiem,gdzieś tam toczą się wojny,obok ktoś cierpi.
Inni wzajemnie sobie zazdroszczą.
Jeszcze gdzie inczej trwa walka o czyjeś życie.
O czyjeś niespełnione marzenia.
O odrobinę szczęścia.!

Jedno wiem napewno.
Sam człowiek nie wstanie iść przez ten trudny
i dziwny świat.
Sam nie da rady choćby nie wiem
ile miał w sobie zaparcia.
Sam zginie w pół drogi...
Znajdą się tacy,którzy chętnie podłożą mu nogę.

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

____EWELINKO____
TAK WIELE NAS ŁĄCZY , A CORAZ MNIEJ DZIELI....

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

M.JARECZKA PYRSAKA

Ewelinko, światełko najjaśniejsze dla Ciebie (*)

Na zawsze w mym sercu .

Promyczki wraz z pamięcia i modlitwą

......................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................((++))
_...............((____))
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~
Tysiące światełek i promieni słońca
Niech świecą w krainie życia
Dla CIEBIE bez końca.

Tam,za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobrażni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia,tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....

Światełko nieustającej pamięci.

Tumidajewicz

E W E L I N K O

Jak mam żyć bez Ciebie ?
pytam gwiazd na niebie,
samotnej ławki przy skwerze.
Jak mam żyć bez Ciebie ?
Pytam słońca na niebie,
psa co błąka się bez celu,
potarganych kartek papieru.
Jak mam żyć bez Ciebie ?
Pytam chmur na niebie,
pustych parkowych alejek,
wiatru co przyjemnie wieje.
Jak mam żyć bez Ciebie ?
Pytam często samą siebie,
nie znajduję odpowiedzi...
Więc tęsknota dalej we mnie siedzi...

Ewelinko...

Niedzielne Swiatełko Pamięci...EWELINKO...((*))

Miłość jak strumień
„Ze wszystkich źródeł, z jakich czerpałem,
życiodajnym była tylko miłość...

Miłość jest jak strumień,
który wypływa z góry wysokiej,
rozlewa się w człowieku z taką mocą,
jakby rozerwało się łono Nieba
ponad miarę nabrzmiałe miłością.

Miłość wlewa się do duszy
po zboczach skalistych; te przestrzenie życia,
którym człowiek nie daje najmniejszych szans,
ona zamienia w urodzajny ogród.”

Światełko pachnące wiosną i tęsknotą
DLA CIEBIE…
(*)


Bliskich pozdrawiam sercem i dziękuję za obecność…