Niech tej świecy jasny płomień
opromieni Twoje skronie,
byśmy mogli ujrzeć Ciebie,
że Ci dobrze jest w tym niebie.
Niech blask świecy przypomina,
że nadchodzi ta godzina,
w której to cały rok temu
szłaś ku Ojcu Niebieskiemu
Zostawiając tu, na ziemi,
ból i rozpacz między swymi,
ojcem, matką, mężem, synkiem,
ratując się odpoczynkiem
od morderczej swej choroby.
Nawiedzając bliskich groby,
ściska ból każdego z nas,
że nie pora, że nie czas,
aby w młodym odejść wieku.
Bunt narasta wnet w człowieku,
że Bóg Ciebie potrzebował.
Czy decyzji nie żałował?
Ale skoro jesteś w niebie,
my modlimy się do Ciebie
i nie tylko w dniu dzisiejszym,
choć ból słabnie, jest już mniejszy,
bo zgodziliśmy się z wolą,
że Bóg Cię obdarzył rolą,
byś w niebie się uśmiechała,
aniołom lekcje dawała
angielskiego, jak w Pleszewie.
Pan Bóg chyba tego nie wie,
że tu dzieci Cię kochały,
jak odeszłaś to płakały.
Bądź przy synku i rodzicach,
w tych płonących wiecznie zniczach,
w kwiatach, które są w wazonie,
w tym, co rodzicielskie dłonie
jak relikwie pielęgnują,
bo obecność Twoją czują.

I wciąż tak trudno pogodzić się z Twoim odejściem.....
NA ZAWSZE ZOSTANIESZ W PAMIĘCI BLISKICH..................,,,,,,,,,
Którzy tak wciąż bardzo Ciebie kochają..........**********
****Zostawiam swoją pamięc..(*)(*)

ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE EWELINKO
(*) (*) (*) (*)

Tyś odebranym darem <*****>

"Gdybyśmy usta zakneblować mogli
a tęsknotę za gardło chwycić
i nie widzieć i nie słyszeć i nie czuć
i godzin samotnych nie liczyć...
Gdybyśmy mogli miłość do WAS zagłuszyć...."

(*)(*)(*)
________[`][`][`]....

(Czasem myślę, że)

Ty nie odeszłaś
Choć Cię powołano
Możesz tu zstąpić
Czasami przychodzisz
Jesteś tu
Tuż tuż
Gdzieś w głębi lustra
Pod taflą wody
W cieniu na ścianie
W promieniu słońca
Za chmurką mgły
Na szczycie góry

Spoczywaj w pokoju