Na cmentarzu płomyki złote i groby w chryzantemach. Ludzie przyszli tu z myślą o tych, których już nie ma. Wspominają drogie imiona, zasłaniają lampki przed wiatrem, dla tych bliskich wieńce zielone i bukiety jesienne pełne kwiatów.

ŚWIATEŁKO PAMIECI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))
DLA CIEBIE ANIOŁKU.

,,Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło."

▄█▄ DZIEŃ
..█ ZADUSZNY
---------) \
--------/ , (
--------\ ) /
---- .--`Y´--.
----|`·-----·´| 2- DZIEŃ
----|`·::....´|
----|`·::::..´| - LISTOPADA
----|`·:: )¯`·. ,·´¯(
----|`·:.( ❤️ )..( ❤️ )
----.·´❤️¯`· .() .·´❤️¯`·._
---¯-.__.-·´( ❤️ ) `·-.__.·´

═۩════ڿڰۣڿ۩ڿڰۣڿ════۩═ ANIOŁECZKU
　     ═──　۩　──═
　     

Stanąć, pochylić głowę ,
może zapłakać ukradkiem
wpatrując się w miejsce,
z którego nikt nie zawoła...
tylko wspomnienia krzyczą
odległe jak jeden dzień,
i tłumią trzask
płonącego znicza.
Łza się ciśnie by
spłynąć między proch
z którego te wspomnienia
powstają, bo nadzieja
nieśmiertelności jest żywa.
Pamiętajmy tych,
którzy odeszli .
Kochajmy tych,
którzy są obok nas.

☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽ ☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽
*** ANIOŁKU ***
PRZECIEŻ NIEDAWNO BYŁAŚ TU Z NAMI ... TERAZ ODESZŁAŚ W NIEZNANĄ DAL... ME MYŚLI BŁĄDZĄ PONAD CHMURAMI,GDZIE NIE SIĘGA WZROKU HORYZONT... BO TY JUŻ ANIOŁKU JESTEŚ W NIEBIE RAZEM Z INNYMI ANIOŁAMI..
ŚWIATEŁKA MEJ PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁKU NA DZIEŃ ZADUSZNY...
☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽ ☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽ ♥ ☾⚙☽

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]

Znowu Listopad, miesiąc zadumy,rozbłysnął blaskiem zniczy płonących.
Schylamy głowy w cichej modlitwie,składamy wieńce kwiatów pachnących.
Wracamy do tych, których już nie ma.Odeszli w ciszę gdzie wiecznie trwają.
A w Dzień Zaduszny w sposób szczególny smutną zadumą do nas wracają.
Wciąż pamiętamy,że z nami byli.Dzielili wspólne troski, radości.
Oni nam byli wsparciem, pomocą.I mieli serca pełne miłości.
Dlatego w naszych sercach wciąż żyją.I pamięć o Nich na zawsze zostanie.
……........)
….….....(*)
….…....( , )
…..….|░░░|
☆.....|░░░|.☆.
….☆.|░░░|¸.☆.☆“˜¨` ☆
☆˜“¤|░░░|☆.*☆“˜¨¨☆
☆ ☆.*☆¸::¸☆.*☆ ☆“...*
**☆.*☆¤¸☆ ¸¤....**☆.*☆
Zapalam Lampeczkę Zaduszkową - tak szczególną ; pełną nostalgii i smutną.
Pokój Twojej Duszy kochana Ewelinko...☆ ☆ ☆

"Przeszłość zachowana w pamięci,staje się częścią teraźniejszości."-T.Kotarbiński ...Zaduszkowa pamięc i modlitwa dla Ciebie EWELINKO w ten pochmurny,deszczowy i smutny dzień...2 LISTOPADA 2017r...

Światełko mojej pamięci w Dzień Zaduszny....(***)